31-08-06

Zetelatleet met gouden handjes

Gisteren weer een uurtje gaan fietsen na 't werk, de voet moet gespaard blijven. Deze keer was ik gewapend met de nieuwe edities van de Libelle en de Flair (op 't werk moet ik al genoeg nadenken zodat het 's avonds wat minder mag) en na zo'n uurtje fietsen ben ik niet alleen wat caloriekes kwijt maar weet ik ook alles over de laatste mode, hoe je aan je ouders vertelt dat je homo bent, over moeder-dochterrelaties, over de televisieprogramma's voor de komende week... aan leesstof geen gebrek. Maar het geeft helaas niet de voldoening van een lekker loopje langs paadjes, bomen, vijvertjes en eendjes in het park.

Ik moet het aan mezelf beginnen toegeven vrees ik, hoewel ik het eigenlijk niet wil weten, dat er toch iets niet klopt met mijn voet. Die zeurderige pijn blijft, het verslechtert niet, maar echt verbeteren doet het ook niet. Een bijzonder gevoelige plek bovenaan mijn voet, ergens tussen twee voetbeentjes.  Ik durf het woord stressfractuur niet neer te schrijven, maar enige opzoekingen op het net leren dat de symptomen er gevaarlijk mee overeenkomen. STOM STOM STOM. 3 maanden blessurevrij en bijzonder goed opgelet en nu is het weer patat. En erger nog: komen Namen en Eindhoven op de helling te staan... om bij te huilen, echt wel! Niet-lopers hoor ik nu al zeggen "er komen nog zoveel wedstrijden en marathons" en dat kan allemaal wel zijn, maar wel-lopers zullen verstaan dat als je weken of maanden traint naar een bepaald evenement toe, je dat evenement wil lopen en geen ander. Ik word er echt mottig van. Enfin, ik geef het nog één dag en dan ga ik naar de dokter. Wie weet valt het allemaal nog mee en is er gewoon ergens een ontstekingske (maar die schieten niet in een voet zeker?). Een mens mag op mirakels blijven hopen, niewaar! En ondertussen chocolade eten als troost! 

Gelukkig is er nog Maarten. Deze zetelatleet met gouden handjes (massage, weet je wel) heeft er ondertussen wel voor gezorgd dat mijn pijnlijke quadriceps zich weer kiplekker voelen, en daar zijn we héél tevreden mee!

06:34 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

ai naar de dokter ermee Julie! Zeker als je vreest voor een stressfactuur, kan je dat maar beter zo snel mogelijk weten en adequaat behandelen. En hoe moet ik me dat voorstellen: lees jij op de fiets??? lijkt me nogal gevaarlijk :-)

Gepost door: Ruthje | 31-08-06

Blessure Laat je maar eens goed soigneren Julie en by the way... Welkom in blogland en welkom bij de bloggende lopers. Ik heb je nieuwe blog alvast gelinkt op de mijne.
Loop ze,
Bart

Gepost door: Bart | 31-08-06

probeer eens je veters anders te strikken aan de voet waar je pijn hebt. Gewoon telkens gaatje overslagen. Bij mij heeft dit zeer snel geholpen ...

Gepost door: bob | 31-08-06

Toch maar oppassen! Ik zou er toch maar even mee naar dokter gaan. Hopelijk gaat het snel weer beter. Ik heb ook eens stressfractuur op dezelfde plaats gehad. Betrof een knagende vervelende pijn. Heb 20 beurten kiné gedaan en dan was het beter. Ben er echter nooit achtergekomen wat de oorzaak was, maar ik vermoed dat het ook aan de schoenen ligt.Laat die voet maar wat rusten en tracht je fit te houden met andere minder belastende sporten. Maar laat zeker je kopje niet hangen!

Gepost door: Rudi | 31-08-06

proficiat eerst en vooral proficiat voor de mooie tijd op de halve, op dit zwaar parcours. En ten tweede hoop ik dat die kwetsuur niet te ernstig is, veel rusten en zeker laten verder onderzoeken!

Gepost door: Dirk | 01-09-06

De commentaren zijn gesloten.