30-11-06

Parijsbuddy-training in het Zoniënwoud

* * * 1:42:22 - 16,3 km - 9,6 km /u - AHR 153 - 1.006 kcal * * *

Speed - Brussel Zoniënwoud 30-11-2006

Parijsbuddy Bruno had vanmiddag speciaal een middag verlof genomen om samen eens te gaan lopen in het Zoniënwoud. Het weer was ons heel erg gunstig gezind en dus trokken we onder een fris winterzonnetje richting groene long van Brussel. De ideale gelegenheid ook om mijn nieuwe fuel belt eens uit te testen (schitterend, véél beter dan de camelback) en om water versus zo'n W-cup ding te testen. Die W-cup dinges zijn een definite NONO, smaakt meer naar hoestsiroop dan iets anders en plakt ontzettend. Nee dank u, geef mij dus maar water; We hebben zalig gelopen, 't parcours viel bij mijn Parijsbuddy ook ongelofelijk in de smaak en de ervaring is zeker voor herhaling vatbaar. Super dus. Uiteindelijk toch 16,3 km gelopen in bijna 1u45 min, niet slecht gezien het heuvelachtig parcours! Daarmee komt de teller van november toch op 156 km te staan, ondanks een weekje rust in Jordanië. Eens benieuwd of Ruth en Edith zondag ook zo enthousiast zullen zijn. Bruno suggereerde trouwens al van eens een weblog-training in het Zoniënwoud te organiseren. Als er nog enthousiastelingen zijn wil ik dat gerust wel eens doen hoor, lijkt me leuk! Morgen begin ik dan écht aan Mario's schema met een rustdag! Nog effe een grafiekje van mijn hartslag:

Speed - Brussel Zoniënwoud 30-11-2006, Heart rate - Time

17:34 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

29-11-06

Crosstraining allerhande

Gisterenavond, na een tweede deugddoende verlofdag, terug naar het zwembad getrokken om er de wekelijkse baantjes te trekken. Hoewel ik dus nog altijd niet graag zwem, gaat het wel elke week beter en gemakkelijker, gisteren zwom ik 1600m (64 lengtes) in iets meer dan 45 minuten, dus dat kan al tellen. Het leukste eraan vind ik echter nog altijd de douche achteraf .

Vandaag zou ik normaal gezien 's avonds bij de BAV gaan trainen. Maar ik realiseerde me dat ik zaterdag, zondag en maandag op drie dagen tijd een kleine 40 km bij elkaar heb gelopen én dat ik zowel morgen als zondag (minstens) 15 km in het Zoniënwoud ga lopen met Bruno en Ruth en Edith. Dat zijn een beetje veel kilometerkes in één week tijd en ik wil het overbelastingsspook niet op stang jagen net nu het zo braaf verstopt zit en daarom ben ik vanmorgen maar naar de fitness getrokken voor een beetje crosstraining:

Step25 min264 kcal AHR 142 155 verdiep.
Crosstrainer25 min230 kcal- -
Fietsen35 min 266 kcal AHR 135 13,2 km

Daarna nog wat krachtoefeningetjes gedaan en de buikspiertjes eens laten werken. Deze namiddag gaan we een wandeling maken van een km of 12 langs een oude spoorlijn in St Pieters Woluwe en misschien vanavond eens naar de film. Morgen gaan we dan weer lopen!

11:28 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

27-11-06

Intervallekes op een loopband

* * *  1:12:48 - 11,35 km  - 9,4 km/u -  AHR 156 - 780 kcal * * *

Mijn eerste échte verlofdag ('t genieten van verlof begint pas op dagen waarop je collega's moeten gaan werken en jij niet, dus het weekend telt niet) vol leuke dingen gestouwd, en daar kon natuurlijk een loopsessie niet aan ontbreken. Dus in de namiddag naar de fitness getrokken voor een intervaltrainingske (dat staat normaal gezien bij Mario op dinsdag op het programma, maar morgen heb ik iets anders gepland): 3 km inlopen aan 9km/u (1e blokje op grafiek) en dan 5 x 1000m aan 11,5 km/u met telkens 3 min stappen aan 6 km/u tussenin (de 9 volgende blokjes op de grafiek) en dan tenslotte nog 2 km uitlopen aan 9km/u (de 3 volgende blokjes - sorry, in mijn enthousiamse iets te vaak op de "lap" button geduwd....). De hartslag volgde mooi de intensiteit van de inspanning zoals dit mooie Garmingrafiekje illustreert, alhoewel ik mijn twijfels heb bij de gemiddelde hartslag van de eerste kilometer aan 11,5 km/u, een AHR van 200 lijkt me straf: 

Treadmill 27-11-2006, Average heart rate (BPM)

Na de intervallekes nog effe 15 minuutjes gefietst (6 km - 123 kcal) en 5 min. gehandfietst en nog wat krachtoefeningetjes gedaan. Toch wel tevreden met mijn sportieve inspanningen van vandaag. Morgenavond gaat Maarten naar de fotografieles, het ideale moment om nog eens de vis uit te gaan hangen in het zwembad en hopelijk die 60 lengtes opnieuw te halen. Woensdagavond staat dan weer een training bij de BAV op het programma. "Rustdag?" hoor ik jullie vragen. Wel ja, morgen noem ik een semi-rustdag, want zwemmen is iets anders, en vrijdag wordt echt een rustdag want dat staat zo op Mario's schema...

19:12 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

26-11-06

Vetloop

* * * 1:29:31 - 14,7 km - 9,8 km /u - AHR 156 - 907 kcal. * * *

Toen ik vanmorgen opstond was het koud, maar er was wel een stralende zon en dat was dus bijzonder uitnodigend om de beentjes nog eens te strekken. Mario's superschema begint pas op 1 december, maar 'k heb wel gezien dat er de zondag meestal een vetloopje op het programma staat, dus dacht ik om er vandaag ook eentje te doen, kwestie van een beetje voorbereid te zijn. "Niet eten, wel drinken" zegt het schema, zogezegd, zo gedaan, met enkel een glas melk in mijn maag richting Jubelpark vertrokken. Zalig lopen was het! De vermoeidheid is precies al wat minder, de hartslag weer een stuk normaler tijdens het lopen, en een vrolijk muziekje en het zonnetje deden de rest. 'k Heb er ontzettend van genoten. Misschien wel een beetje te snel gelopen voor een vetloopje, maar ja, je kan niet alles van de eerste keer goed doen he! Terug thuisgekomen razende honger natuurlijk: nu zit ik hier heerlijk voldaan van mijn mandarijntje en peperkoek te genieten en te denken aan mijn week verlof die voor me ligt, waarin we eens naar de film gaan gaan, waarin ik donderdag met Bruno ga lopen, vrijdag ga shoppen (yes!) en zondag met Ruth en Edith ga lopen. En tussendoor uiteraard nog allerlei leuke dingen doen. Het leven kan soms écht wel mooi zijn!

10:17 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

25-11-06

Terug op het rechte looppad

* * * 1:17:00 - 12,8 km  - 10,0 km/u - AHR 166 - 786 kcal  * * *

Speed - Brussel Jubelpark 25-11-2006

't Was de bedoeling om vanmorgen eens lekker lang uit te slapen en een beetje slaaptekort in te halen, maar een kleine jetlag (hoewel maar een uur tijdsverschil) en een compleet verstoord bioritme door de reisdag gisteren zorgden ervoor dat ik vanmorgen al om 4u voor de eerste keer mijn ogen opendeed. Toch nog blijven liggen tot rond een uur of 7, maar daarna toch maar opgestaan. Verre van uitgeslapen, maar ja, gelukkig hebben we een weekje verlof. Tijdens mijn week in Jordanië had ik zelfs de tijd niet om het lopen te missen, maar vanmorgen kreeg ik ondanks de vermoeidheid toch wel zin om te gaan lopen. Dus de loopschoentjes aangetrokken en richting Jubelpark voor een wisselloopje: rondje traag (14'37'') - rondje snel (10'27'') - rondje traag (15'46'') - rondje snel (10'47'') en dan nog een rondje traag (15'10''). Goed voor een kleine 13km. 't Ging niet zo heel goed, de hartslag kreeg ik niet naar beneden (vermoeidheid en gebrek aan training) en ik sleepte precies drie kilo extra mee (al die kip en rijst van in Jordanië, 't is een gok, ik durfde gewoon niet op die weegschaal staan vanmorgen), maar het heeft wel ontzettend deugd gedaan! 'k Denk trouwens dat dat weekje volledige rust op sportief vlak (dus ook niet zwemmen of fietsen) enorm heeft deugd gedaan. Voor het eerst sinds eind augustus heb ik volledig pijnloos kunnen trainen! Anders was er altijd wel ergens iets dat ik voelde in mijn voet of iets dat een beetje tegentrok, maar nu dus niet meer. Ikke blij! Deze middag lekker languit in de zetel nietsdoen en wat maffen, ik heb het verdiend! Vrijdag begin ik aan Mario's superschema, ik ben benieuwd! De eerste dag zal ik al zeker goed doen, ik begin namelijk met een rustdag 

13:24 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-11-06

Terug thuis! Met of zonder Malaria??

groepsfoto

Gisteren was de laatste dag van onze werkweek in Jordanië en daar hoort natuurlijk de traditionele groepsfoto bij. Dit zijn dus de mensen waar we een hele week samen mee hebben gewerkt en die een heel erg leuk publiek hebben gevormd. We hebben een fantastische week met hen gehad, en hoewel het voor mijn collega en mezelf hard werken was en we een chronisch slaaptekort hebben opgebouwd (gemiddeld 5u slaap per nacht, en niet omdat we aan het feesten waren!) zou ik deze ervaring voor geen goud hebben willen missen. De organisatoren van de Europese Commissie waren ook content, dus dat is nog het belangrijkste. We hebben er een goed gevoel bij. Als dank voor onze inspanningen werden we gisterennamiddag getrakteerd op een uitje naar de Dode Zee, op de grens met Israël. Langs de weg zagen we adembenemende landschappen, 't was ongelofelijk mooi. Naarmate we de dode zee naderden merkten we wel dat we ook het conflictgebied Israël naderden: om de zoveel km posten met gewapende militairen die de onderkant van de auto inspecteerden met spiegels en die allerlei vragen stelden. Maar verder geen enkele problemen of enig machtsvertoon dan ook. We waren nét op tijd bij de dode zee om een prachtige zonsondergang te zien, ik kreeg er de tranen van in sunsetmijn ogen, zo ontzettend mooi! uiteraard hebben we ons pollekes eens in 't water gestoken (zout!) en daarna werden we getrakteerd op een etentje op een terras met uitzicht op de dode zee. Toen het donker werd zagen we de lichtjes van Jericho in Israel.... een mooie avond en een mooi afscheid van de mensen waar we mee hebben gewerkt. in het hotel aangekomen hebben we eerst de valiezen gemaakt en daarna zijn we teruggekeerd naar die leuke bar naast het hotel, die tent met die lage tafeltjes en die poef-en om op te zitten. Aangezien we vandaag toch de hele dag op het vliegtuig zouden zitten hebben we het erop gewaagd en hebben we zo'n "shisha", zo'n waterpijp besteld. Wat een belevenis! Onderaan zit water, ergens middenin een potje met één of ander aroma (bij ons was het

waterpijp

appel) en bovenaan zitten er dan brandende kooltjes die ze af en toe komen bijvullen. Ik rook zelf niet, nooit gedaan, maar dit was echt wel een hele belevenis en we werden er allebei wel een beetje leuk van. Best wel grappig trouwens om een collega met wie je altijd op een professionele manier samenwerkt tijdens zo'n missie in het buitenland op een andere manier leert kennen. We hebben echt veel lol gehad samen deze week, zeker voor herhaling vatbaar! Een leuke laatste avond in Amman dus. Vanmorgen ging de wekker voor dag en dauw want we moesten al om 6u30 op de luchthaven van Amman zijn. 't Was ons dag niet, zoveel was duidelijk. Mijn collega had een beeld gekocht van een kameel en dat hadden ze gezien toen ze de valiezen scanden. Resultaat: hij moest daar in 't midden van de luchthaven zijn valies opendoen om dat ding te tonen! Toen kwamen de detectoren: mannen mochten gewoon door dat ding lopen, vrouwen werden gewoon naar een aparte kamer gestuurd om gefouilleerd te worden, zo'n discriminatie! Niet te doen. Allez, uiteindelijk toch op het vliegtuig richting Londen geraakt en een rustige vlucht gehad. Mooi op tijd geland maar toen.... mochten we het toestel niet uit! Het toestel had, toen

images

het ons in Amman oppikte, al passagiers mee van in Soedan, en één van die passagiers was ziek geworden. De ambulance werd erbij geroepen en niemand mocht het vliegtuig verlaten voor ze wisten was het was. Wij werden redelijk ongeduldig want we hadden relatief weinig tijd om over te stappen voor onze vlucht naar Brussel. uiteindelijk kwamen ze zeggen dat er gevaar was voor een malaria-besmetting. We mochten het vliegtuig wel af, maar als we binnen de 48u buikpijn of koorts krijgen moeten we meteen naar het ziekenhuis, ook een leuke gedachte. Dan haast haast naar de terminal voor de volgend evlucht. Uiteraard weer een uitgebreide security-check op sokken (schoenen uit!). 't Is echt wel belachelijk hoor, mijn collega moest zijn laptop opstarten om te tonen dat het wel een laptop was (??) en een mama met kindje voor ons moest de helft van de papfles van haar kleine uitdrinken om te tonen dat er niets giftigs in zat.... ammehoela! Enfin, nét op tijd bij de gate geraakt en een uurtje later stonden we in Brussel waar mijn lieve schat me stond op te wachten! 't Is zalig om thuis te zijn, lekker badje genomen, met onze nijntjes gespeeld, en eens iets anders gegeten dan kip met rijst. Maar ik kijk heel erg tevreden terug op deze reis. Nu hebben Maarten en ik een week vakantie voor de boeg dus moet ik pas op 3/12 opnieuw gaan werken. Dat zal deugd doen!  Ik denk wel dat ik morgen de natuurloop in Lier aan me voorbij ga laten gaan.Ik ben écht doodmoe en heb een week niet gelopen, het lijkt me niet aangewezen om direct aan wedstrijdtempo erin te vliegen. Ik zal zeker de beentjes eens strekken morgen, maar eerder aan een rustig tempo, zodat ze niet teveel verschieten.... Sorry Ruth, Edith, Geert en iedereen die er morgen zal zijn, 't zal voor een volgende keer zijn. Maar Ruth en Edith: in iedere geval tot volgende week zondag! Ik kijk er al naar uit.

19:40 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

23-11-06

Reeds de laatste dag....

shisha

Hier zijn we weer eventjes, snel snel tussen 't wakker worden en 't ontbijten door. De vermoeidheid begint te wegen en 'k ben eigenlijk zodanig moe dat ik nu gewoon op een onmenselijk uur ben wakker geworden en zelfs niet meer kan slapen. Maar mij hoor je niet klagen hoor, integendeel. Ik heb echt een fantastische week achter de rug. De eerste drie dagen van de TAIEX missie (da's een programma van DG Enlargment van de Europese Commissie) zijn schitterend verlopen. drie dagen lang hebben Mr. Harry en ik presentaties gegeven over alle mogelijke aspecten van het domein waarin we actief zijn en de repons was overweldigend, de mensen superenthousiast en ook heel geïnteresseerd. We zijn ontvangen als koningen bijna en we voelen ons hier bijna thuis. Bijna, natuurlijk. Ware het niet voor de maaltijden met plastieken lepeltjes, het onleesbare alfabet (hoewel we de cijfers nu wel al kunnen lezen, daar hebben we op geoefend) en het soms pertinent negeren van de vrouw in het gezelschap (ik dus) wanneer we ergens buiten de Centrale Bank zijn met ons twee. Dat laatste valt echt wel op. Anyway, gisteren en vandaag staan dan volledig in het teken van het uitwerken van een stappenplan, een soort road map voor die mensen om uiteindelijk hun unit op te richten. De bedoeling was van 's morgens nog enkele elementen te bespreken en dat Mr. Harry en ik dan in de namiddag samen zouden zitten om dat ding op papier te zetten. Mis poes! Die mensen waren zodanig enthousiast en wilden helpen... de hele middag hebben ze naast ons gezeten en gebabbeld en we hebben dus NIETS kunnen doen. Resultaat: gisterenavond noodgedwongen ons diner met mensen van de US Treasury afgezegd en snel iets gegeten in het hotel om dan tot na middernacht aan dat plan te werken. We zagen allebei sterretjes en ik ben echt gewoon zo moe dat ik niet meer kan slapen. Moe, maar heel gelukkig. Het plan staat op poten. Deze namiddag stopt het seminarie om 13u en als dank voor onze inzet worden we getrakteerd op een uitje naar de dode zee. Ze hebben er ook reservaties gemaakt voor een restaurant voor vanavond, ik vind het echt wel lief. We zijn dus heel benieuwd. Ondertussen hebben we ook 's avond wel wat van de sfeer kunnen proeven hoor. Mr. Harry was danig onder de indruk van die waterpijpen die we gezien hadden een van de eerste dagen (zie foto boven - da's de waterpijp natuurlijk, niet mijn collega :-) ) dat hij er één is gaan kopen (benieuwd wat ze daar in London airport zullen van zeggen, dat wordt zweten). We hebben een hele uitleg gekregen over die shisha dinges. We hebben ook het Romeins theater gezien in een rappeke, het kasteel en hebben wat winkeltjes bezocht in het centrum. Allemaal héél erg leuk. Morgenochtend vertrekt onze vlucht al om 8u30 of zo, dat betekent om 6u30 aan de luchthaven.... ik hoef je niet te vertellen dat die wekker alweer véél te vroeg zal afgaan. Gelukkig kunnen we maffen op het vliegtuig. Ik denk niet dat ik zaterdag een supertijd ga neerzetten, misschien moet ik gewoon een voor een PW gaan in plaats van  
mansaf

een PR, het lijkt me veiligst. Ik ben zo ontzettend blij dat Mr. Harry en ik dit hebben mogen doen deze week, het was echt fantastisch, maar ik ga ook heel blij zijnals ik morgenavond in mijn eigen bedje lig en in de eerste weken vooral géén kip met rijst meer moet eten! Je ziet.... there's no place like home :-) En sorry mams en Maarten dat ik niet meer heb kunnen mailen, 'k had met moeite tijd van 5 minuten neer te zitten ergens. Daarom maar een algemeen berichtje op mijn blog! Groetjes uit Amman en tot heel binnenkort iedereen.

05:17 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |