06-06-07

Zelfmoord in de metro

images

Mijn bureau op het werk biedt een prachtig uitzicht. Vanop de 5e verdieping zie ik het justitiepaleis, een stukje van de kleine ring en van de Louizalaan. Een enorm voordeel is dit, want niet zelden wordt een ernstige werkdag onderbroken door een spannend tafereel. Is het nu een luide protestmars, een stoet van studenten met veel muziek, een zoveelste botsing tussen de tram en een auto met enkel blikschade, de lange rij wachtenden voor de Gucci-winkel op de eerste dag van de solden... ons uitzicht staat garant voor boeiende intermezzo's die we meestal graag verwelkomen. Wat we vandaag te zien kregen was echter van een heel ander kaliber. Zo rond halftwaalf hoorden we sirene's. Niet zo ongebruikelijk, dat gebeurt wel vaker, maar ze stopten vlak onder ons gebouw, aan de uitgang van de metro. Niet één ambulance. Nee, maar liefst 3 ambulances, 3 brandweerwagens én een hele horde politieagenten. Toen we even later ook nog een helikopter hoorden en we iedereen uit de metro zagen komen wisten we pas écht dat het goed mis was. Eerst dachten we aan een bomaanslag of zo, of een botsing tussen 2 metro's. Helaas was het een triestiger verhaal: een jonge vrouw van 33 jaar was voor de metro gesprongen om zich van het leven te beroven. Dat is gelukt. De metro is een stuk ontspoord (vandaar de brandweer dus) en 11 mensen waren in shock omdat ze het hebben zien gebeuren. Eén voor één werden de betrokkenen uit de metro gehaald, duidelijk onder de indruk. Even later kwam een lijkwagen, met een grote zwarte zak... effe slikken. Wat drijft nu iemand zo ver, een jonge vrouw, om zoiets gruwelijks te doen? Om niet meer verder te leven en dat dan nog op zo'n manier uit te voeren? Wat gaat er in zo iemand z'n hoofd om op het moment dat ze springt? En wat moet het verschrikkelijk zijn als je gewoon op de metro staat te wachten en de persoon naast je plots de rails opduikt. Of als je als chauffeur plots een persoon voor je voertuig ziet vallen.... verschrikkelijk! Je mag er niet te veel over nadenken! Wat me eigenlijk nog méér raakte was dat amper 2 uur later, alles weer draaide alsof er niets gebeurd was. Mensen namen weer de metro en passeerden op de plaats van het ongeval. Bizar toch. Ik moest toch even slikken toen ik vanavond de metro naar huis nam hoor. Maar behalve wat extra veiligheidsmensen was er niets meer aan te zien..... Dat soort taferelen hoeven we nu eigenlijk niét vanuit ons venster te zien, eerlijk gezegd! Dna heb ik nog liever een ononderbroken serieuze werkdag....


Het zal jullie wel niet verwonderen dat we ondertussen niet stilgezeten hebben, zowel gisteren als vandaag de nodige caloriekes verbrand in de fitness: 

dinsdag

Fietsen

0:40:0020,9 km132 bpm376 kcal
Crosstrainer0:25:001,6 km136 bpm262 kcal
Steppen0:10:0066 verdiepingen110 kcal
totaal1:15:00748 kcal
woensdagcrosstrainer0:45:002,6 km140 bpm450 kcal
steppen0:10:0067 verdiepingen112 kcal
totaal0:55:00562 kcal
Morgen ondernemen we weer eens een kleine looppoging van 5 km.

19:17 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

wat doe vrouw bezielde , kan ik ok niet begrijpen , maar dat gij weer goed bezig bent dat weet ik wel .

Gepost door: mario | 06-06-07

Voor de nabestaanden is dat echt zeer triestig !
En die krijgen dan ook de rekeningen nog gepresenteerd
!! Zij weet het niet meer ! De mensen die het hebben zien gebeuren, zullen dit geval nog jaren in hun geheugen hebben zitten :-(
Wat drijft iemand zo ver ?
We hebben hier ook een geval gehad gisteren , dat meisje was in het kanaal gesprongen , ne visser geeft haar der proberen uit te halen , samen met een agent .
Die mensen riskeren ook hun leven ! Waarom doet een meisje van 17 nu zoiets ? Wat gaat er in die mensen hun hoofd om, dat zullen wij nooit begrijpen denk ik !
Geen uitweg weten, met heel dingen overhoop liggen, denken dat er niemand is die naar u luisterd, en of u begrijpt !
Gr

Gepost door: jetty | 06-06-07

Sommige mensen kunnen geen weg met hun gevoelens of raken zo diep in de put dat er voor hen geenuitweg meer terug is. Een zelfmoord is voor hen de enige oplossing. Het is spijtig dat het gebeurt en het liefst van al zouden we mensen willen helpen dat het niet gebeurt, maar we zijn ook soms 'blind' voor anderen... en soms weten we het niet eens omdat ze het zo goed verborgen kunnen houden...
Het hoort bij het leven ???

Gepost door: Els | 06-06-07

Zelfmoord. Ze zeggen wel eens een geslaagde zelfmoord is een mislukte zelfmoord!.Ook hier bij ons al jaren het zelfmoord rails, van Alkmaar naar Haarlem ongeveer 4 inrichtingen met vele zelfmoord voor de trein..Ik heb het mij jaren aangetrokken mede door familie omstandigheden en mede daardoor ook familie verloren.Het leven is hard en persoonlijk kan je er niets aan doen, laat het zo, het klinkt hard maar het helpt niet.
Groet rinus.

Gepost door: Rinus. | 07-06-07

Vreselijk Oh wat vreselijk. En dan helemaal voor de omstanders en de familieleden. Niet voor te stellen dat iemand dat kan doen.

Gepost door: Petra | 07-06-07

Pfff! Laatst zat ik in de trein van Antwerpen naar Brussel en moesten we ergens in vergeten gat overstappen op bussen omdat de trein voor ons ook zo'n ongeluk meegemaakt had. Enerzijds was dat wel even slikken, maar anderzijds was ik vooral blij dat ik niet in die andere trein zat! Dat moet echt verschrikkelijk zijn voor die bestuurder en ook voor de inzittenden! Misschien nog een geluk dat er verder geen gewonden gevallen zijn...

Gepost door: Tessa | 07-06-07

Luguber of juist niet? Ook nog over het thema, 't is misschien een beetje luguber, maar ga maar eens kijken op http://tobeornottobe.skynetblogs.be, misschien kom je zo te weten wat iemand zo ver drijft...

Gepost door: Tessa | 07-06-07

De commentaren zijn gesloten.