30-10-07

Impossible is nothing!

runnerbeanTerug van weggeweest. Waar te beginnen? Bij 't begin zeker? Vrijdagochtend troffen we Ruthje en Koen op de luchthaven en na een grondige controle (Koenie en Maarten werden gefouilleerd hihi, zéér verdachte personen blijkbaar) konden we op 't vliegtuig richting Dublin. We zaten ook in hetzelfde hotel, dus 't beloofde een gezellig weekend te worden. Vrijdagnamiddag deden we elk ons eigen ding, Maarten en ik bezochten Trinity college en de bibliotheek en maakten een grote stadswandeling, Ruth en Koen maakten de shops onveilig. 's Avonds gingen we wél gezellig samen eten (en we reserveerden ook alvast een plaatsje bij de Italiaan op zondagavond). Aan pubs en restaurants in Dublin geen gebrek, met de meest gekke namen, sommige zelfs lopers-gezind (zie foto hierboven). Zaterdag stond een bezoekje aan de Guinessbrouwerij op het programma, de mannen lieten zich het gerstenat welgevallen en zo lieten Ruthje en ik hen na de middag achter in de bar (zou dat nog wel goedkomen?) en trokken wij naar de marathon Expo om ons borstnummer op te halen. Tot dan had ik gemengde gevoelens over de marathon. Zou ik starten? Zou ik hem uitlopen? Zou ik wandelen? Géén idee. Tot ik het plakkaat zag hangen boven de ingang van de marathon expo:

impossible is nothing

borstnummeren toen wist ik het voor mezelf al zeker (al wilde ik dat nog niet toegeven): WE GAAN ERVOOR! Eerst en vooral gingen we ons borstnummer ophalen, we kregen er ook een mooi gekleurd plaatje bij van het parcours en een zak vol verrassingen (douchegel, deo, koekjes, chips,....). Heel raar was dat de chip niet op de schoen moest gespeld worden, maar vasthing aan ons nummer en aan de finish werd dat dan afgescheurd. Da's iets nieuws! Dan nog wat rondgelopen en naar de verschillende kraampjes gekeken. We zijn wel braaf geweest en hebben niets gekocht maar zijn natuurlijk wél op prospectie gegaan voor een najaarsmarathon voor volgend jaar, als ons GROTE doel is meegevallen. Wordt vervolgd. Nadien troffen we de mannen nog in redelijke staat terug aan en gingen we alweer gezellig samen eten. Zondag trokken Ruth en Koen naar de kust en dus gingen Maarten en ik naar de gevangenis (niet letterlijk) en gingen we nog wat shoppen. 's Avonds pasta-pasta en niet te laat gaan slapen. In tegenstelling tot Parijs heb ik geslapen als een roosje, geen zenuwen, niks! Omdat het ontbijt in het hotel niet veel voorstelde (ok, niets voorstelde) hadden Ruth en ik boterhammen en choco gekocht en die hebben we dan op haar kamer 's morgens opgegeten (zie Ruth haar blog voor foto) en dan gingen we naar 't centrum voor de start. Daar maakten we kennis met een arrogante groep Fransen die me aan het "keuren" waren. "Elle a un GPS, elle a un mp3, ses vêtements, je n'aime pas....elles sont hollandaises...". Begon Maarten danig op de heupen te werken dat hij zich omdraaide en zei "non, nous sommes belges, et on comprend le Français". Haha, was dat effe snel geregeld, je had die gezichten moeten zien! Anyway, wachten dus op de start. Bibber bibber, 't was behoorlijk koud! R&J bibberen startGelukkig waren er drummers bij de startvakken die wat opzwepende muziek speelden zodat we alvast wat begonnen te dansen als opwarming. Dat wachten voor zo'n wedstrijd duurt altijd ongelofelijk lang, maar ook hier: geen zenuwen, is dit nog normaal?? Tegen 9u stonden we dan toch allemaal klaar in het startvak en konden we de minuten aftellen naar de start; Aangezien de marathon open stond voor wandelaars (limiet 8u), zagen we mensen van allerlei pluimage: dik, dun, jong, oud;... en ik had echt zoiets van "als zij dit kunnen, dan ik ook". De start was een beetje van een anti-climax.... 11000 mensen ipv de 36000 in Parijs.... géén Charriots of Fire zoals in Parijs, zelfs geen muziekje, alleen een dof startschot. Maar dat maakte de goesting niet minder hoor! Ruthje en ik startten samen, maar al gauw vond ik Ruthje iets te snel gaan (ondanks het slechte gevoel in haar benen door een kramp van de dag ervoor - chapeau, want dat was er dus niet aan te merken!), dus liet ik haar even gaan. 'k Ben haar echter nooit uit het oog verloren, en toen zij rond km 15 aan het worstelen was met één van de 34.000 heuvels in 't parcours, heb ik haar weer bijgehaald en sindsdien waren we onafscheidelijk.Zoals Ruthje ook al schreef hebben we ons aan elkaar opgetrokken zonder dat er zelfs woorden voor nodig waren. Echt prachtig!  R&J11mile
Een magnifiek mooi parcours, echt waar, een groot deel door het immense Phoenix park en altijd door mooie wijken met veel natuur. De organisatie was schitterend, minstens om de 4km waren er waterposten met ruime voorzieningen en de miles-aanduiding was ook schitterend, hoewel dat voor ons natuurlijk altijd even aanpassen was. "Vlak" is een woord dat we uit ons woordenboek konden schrappen, géén meter, maar dan ook géén meter was vlak, soms waren het zelfs veneinige hellingen die de snelheid tot 8km/u reduceerden. Maar... what goes up, must come down, dus we konden soms ook recupereren. Eens terug samen met Ruth ging het echt vlot vooruit, we trokken ons echt aan elkaar op, de ene keer had Ruth vleugels, de andere keer ik. En we hadden iets om naar uit te kijkenop mile 11 (km 17-18) stonden Maarten en Koen om ons aan te moedigen en ons op de gevoelige plaat vast te leggen, het resultaat zie je hiernaast. Voor dat laatste placeerde Koenie zelfs een sprintje, I'm impressed! ruth en ik hadden echt lol, onderweg lazen we de teksten op de T-shirts van anderen, 't een al origineler dan 't andere. bierblikje 
Een van de betere vond ik de tekst op de rug van een meisjelerichauns
"if walking, please push". Leuk ook waren sommige lopers die verkleed rondliepen, was het nu als Ierse leprichaun of als bierflesje, het zorgde zeker en vast voor afwisseling! Wat ook opviel is dat er heel veel mensen voor het goede doel liepen. Het publiek was minder aanwezig dan in Eindhoven of Parijs, maar op de plaatsen waar ze stonden waren ze zeker even enthousiast. En waar bleef die man met de hamer toch? Hij was die dag precies niet in Dublin, want we hebben hem niet gezien, zelfs zijn schaduw niet! Tot rond kilometer 35 lette Ruth echt op haar hartslag (niet boven de 168), maar vanaf dan was het echt alle remmen los, en dat hebben we dan ook héél letterlijk genomen. Ondanks de beginnende spierpijn, ondanks de vele heuvels zijn we van dan af beginnen versnellen. Denkend aan het lekkere eten dat wachtte aan de finish, elkaar oppeppend en zeggend dat 7km "peanuts" is, dat je daar normaal niet eens voor buiten komt, elkaar verbiedend om te wandelen.... Doordat we in miles telden in plaats van in kilometers leek (leek, maar dat was natuurlijk niet echt) het alsof de nog af te leggen afstand korter was dan in werkelijkheid. 26mileWe moesten er dan ook "maar" 26 doen he, in plaats van 42 km... dat scheelt een hoop. Toch waren we héél erg blij toen we eindelijk het bordje van 26 mile zagen! Ongelofelijk hoeveel mensen we in die laatste kilometers nog hebben voorbijgestoken, een echte opsteker. J&R finish Zeker omdat we zagen dat een PR voor ons allebei binnen handbereik lag! Zelfs al zouden we de laatste kilometer nog wandelen, het werd nog altijd een PR! 
 Wie had dat durven denken?Even voor de finish stonden onze fotografen er weer om ons aan te moedigen voor de laatste kilometer; Bij mij was dat nodig, bij Ruth iets minder, die had de stal geroken en had precies aan de speedpillen gezeten, ze trok me echt mee. "Samen finishen" was nu het motto, en dat hebben we ook gedaan. Ikke met tranen in de ogen. Ongelofelijk! We eindigden in een tijd van 4:21:13! Een PR voor ons allebei, voor Ruth maar liefst een verbetering met 7 minuten, voor mij met bijna 5!garmin En de laatste 9 kilometers waren de snelste! Wat een gevoel, echt nog beter dan Parijs, dit had ik nooit kunnen dromen. Last van de voet heb ik helemaal niet gehad. De laatste 2km voelde ik eventjes m'n rechterknie, maar tegen de finish hield die alweer braaf z'n mond (en nu voel ik ook niets meer), dus ik ben echt superblij! Heb ik er iets aan overgehouden? Jawel hoor, een goed gevoel en een joekel van een bloedblein, geef toe.... het kon erger! Het was ook super om dit samen met Ruthje te kunnen doen. 3 dikke kussen waren dan ook voor elkaar aan de finish. Ruth, dit hebben we mooi samen gedaan, ik had het niet zonder jou gekund, het was schitterend! Na de finish onze mooie medaille in ontvangst genomen en kregen we ook een goodie-bag met o.a. een mooie finishers T-shirt in en nog allerhande verrassingen. Het was even zoeken om shirtenmedaillede mannen terug te vinden in het gewoel aan de finish, maar uiteindelijk vonden we ze en trakteerden we ons op een ritje met de taxi naar het hotel (de bussen reden niet door de marathon en te voet..... tja.... dat zagen we even niet zo zitten). De verkwikkende 45-minuten durende snothete douche achteraf en het héél gezellige etentje met onze fotografen-supporters in een typische Ierse pub (4-gangen menu met soesjes en chocolade als dessert!) maakten de dag helemaal compleet! Hier is maar één woord voor: SUPER! En hieruit leer ik alvast één ding: impossible is indeed nothing, as long as you believe in yourself! Op naar het volgende doel.... Maar wees gerust coach, eerst effe rusten :-) In Mario's laatste mail voor Dublin stond immers: "geniet van elke minuut in Dublin en doe wat je zelf het beste acht. Na deze stunt van je hoop ik dat je je conditie weer op het juiste spoor zet en die duivelse kuren in bedwang houdt......".  
juliemetmedaille

23:50 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

Commentaren

dat laatste zinnetje , ....dat lees ik graag.
goe gedaan meid!!!

Gepost door: mario | 31-10-07

Een fantastisch verslag over een mega daad. Het haar stond recht op mijn armen bij het lezen. Je voelt gewoonweg je euforie bij het lezen. Knap gedaan, Julie. Dit is zeker een keerpunt van een trouble periode! Hier ga je zeker nog lang van genieten!

Gepost door: Homer | 31-10-07

ik waande me weer helemaal daar op het parcours bij het lezen van je verslag :-) Dat jij je door niks of niemand laat tegenhouden is nu wel duidelijk, ze zullen moeten oppassen in 2008!!

Gepost door: Ruthje | 31-10-07

Dublin Mooi verslag van een leuk weekendje Dublin met een knappe marathon en dito eindtijd.
Ik ben eens benieuwd naar die grootse plannen voor 2008 :-).
Wanneer licht jij een tip van de sluier ?
"impossible is indeed nothing, as long as you believe in yourself!"

Gepost door: frank spencer | 31-10-07

VRIENDSCHAP IS ... mekaar steunen ... en dat is hier duidelijk ! proficiat meiske je verdiend het meer dan ooit !!!! dikke knuffel van ons allemaal XXX ps aan Maarten , TERUG PRACHTIGE FOTOOKES

Gepost door: Katrien & Christ | 31-10-07

Tranen Tranen van geluk, dat kan ik me goed voorstellen. Mooi verslag .. Schitterend !!!

Gepost door: Edith | 31-10-07

geen woorden!! ongelooflijk wat je hebt gepresteers ... supersterk hoor!!
Toch een straf parcours hé: veel heuvels en tóch vind ik het vrij snel ...

Gepost door: geert | 31-10-07

Mooi verslag en samen uit samen thuis blijkbaar. Een PR en veel plezier gehad. Meer moet da niet zijn. Nogmaals proficiat.

Gepost door: Yves | 31-10-07

Straffe madam Hele straffe prestatie - zonder echte voorbereiding efkes een marathon lopen. Je moet het maar doen. En nu met volle teugen nagenieten en toch "efkes" rusten (waarschijnlijk ga je morgen of vrijdag toch al een toertje lopen in 't Jubelpark).

Gepost door: philippe | 31-10-07

Sjieke prestatie, sjiek verslag, ...
Laat dit een mooi keerpunt zijn in je loopcarriere en een opsteker voor je zelfvertrouwen naar het Grote Doel toe!
Dikke zoen en geniet ervan!

Gepost door: Tessa | 31-10-07

Zotte doos! Prachtig!!!
Echt, ik geniet mee van elk woord wat je hier hebt geschreven!
Dit was je echt gegund Julie!!!
Proficiat!
Liefs Tinne

Gepost door: Tinne | 31-10-07

Mooi resultaat en prettig verslag om te lezen. Op je Garmin afgaand was de M wel 200 m tekort.. Alé, terug!!! Knappe prestatie van jullie beiden daar in Dublin.

Gepost door: Wim | 31-10-07

vermoeden Ik had zo al een klein vermoeden dat je op de marathon zou starten. Dikke dikke proficiat voor deze knappe prestatie en PR. Samen lopen met Ruth heeft jullie beiden blijkbaar vleugels gegeven!

Gepost door: Dirk | 31-10-07

knap van jullie dikke proficiat nogmaals

Gepost door: Koen | 31-10-07

Proficiat met je formidabele prestatie!!

Gepost door: Tiny | 31-10-07

proficiat Een marathon lopen zonder echt getraind te hebben , chapeau . Dan nog een pr lopen en nog kunnen genieten , wat moet je nog meer hebben . Hopelijk is dit een nieuwe start in het lopen , maar nu zonder blessures .

Gepost door: roadrunnerke | 31-10-07

Benieuwd... wat je volgende uitdaging wordt.
Een superprestatie: een marathon lopen met zo weinig voorbereiding en dan nog een vet PR...

Gepost door: betty spencer | 31-10-07

If walking, please pus... dat was voor jullie duidelijk niet nodig!
Van harte proficiat!!
Grtz!

Gepost door: AnnAlice | 31-10-07

Kijk, dat is nog eens een marathon lopen, nog een negatieve split ook nog. Goed gedaan!

Gepost door: Erica | 31-10-07

Stil Julie, ik ben er stil van! Een heel mooi gedetailleerd verslag. Je bent een oppertopper! Geweldig, super, spectaculair...wat kan ik er nog meer aan toevoegen! Ontzettend gefeliciteerd met deze formidabele prestatie. Een dikke kus van ons en een pootje van Spot

Gepost door: Petra | 31-10-07

ok, je ging nog stunten zeker ? hmmm dodentocht van Bornem in 10 u of zo ? grapje, vree wijs gedaan (assimilatie en adaptatie voor Gent mag beginnen hé...)

Gepost door: jogginggirl | 31-10-07

super dat hebben jullie allebei schitterend gedaan !

Gepost door: bob | 31-10-07

proficiat een nieuwe pr rijker, een negatieve split en een positief gevoel achteraf: dat belooft voor 2008

Gepost door: wim | 31-10-07

Je moet het maar doen, een moeilijke marathon uitlopen zonder noemenswaardige voorbereiding in meer dan behoorlijke tijd!!! Karakter te koop dus! Doe daar nog eens een goede voorbereiding bij...:)
feliiiii!

Gepost door: Gert | 31-10-07

geweldig! wat een verslag!! Je bent een voorbeeld voor alle hardlopers!! Heel goed gedaan! Wat een prachtig shirt en die medaille is helemaal super!!

Gepost door: Ronald | 31-10-07

je was een beetje een stoute meid geweest, maar een pracht resultaat.En een mooi verhaal en wat hebben jullie genoten, petje af hoor.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus. | 31-10-07

Proficiat Jij bent zo iemand die op nen goede dag alle theorie oneer aandoet en gewoon een schitterende prestatie neerzet, chapeau!

Gepost door: Fré | 01-11-07

Geweldig! Wat een geweldig verslag van een geweldige prestatie!

Gepost door: M@urice | 01-11-07

geweldig, en een erg mooi verslag! Ik kan er momenteel alleen maar van dromen van zulke prestatie! En nogmaals bedankt voor je berichtje!
Streverke.

Gepost door: laurent | 02-11-07

Het is wel wat laat, maar bij deze toch nog van harte gefeliciteerd met de prachtige pretstatie die jij in Dublin geleverd hebt. Ook het verslag is prachtig, het moet daar inderdaad een fantastische tijd geweest zijn met jullie vieren.

Gepost door: marc | 02-11-07

Julie en Ruhtje: the dreamteam. Glory stays forever! Ik ben er zeker van dat je deze marathon nooit meer zult vergeten. Petje af hoor.
Jullie hebben er alletwee een ferme lap op gegeven.
Heel leuk verslag. Ik heb ervan genoten.

Gepost door: Hansy | 02-11-07

Man...ben jij even sterk teruggekomen na je blessure! Gefeliciteerd met je pr, grandioos. En dan allemaal ondanks het meeslepen van gps en mp3 :)

Gepost door: John | 03-11-07

De commentaren zijn gesloten.