09-08-08

Dodentocht: het verslag

Clipboard03Gisteren was het EINDELIJK zover: de dag van de dodentocht. 08/08/08. Naar 't schijnt brengen die cijfers geluk. We waren dus hoopvol. Voor het vertrek naar Bornem nog een stukje openingsshow van de Olympische spelen meegepikt. Als al die atleten zo hard kunnen werken en afzien, dan kunnen wij dat ook, dacht ik nog. iets om te onthouden voor moeilijke momenten 's nachts. Ruim op tijd kwamen Ruthje, Koenie en ik gelaarsd en gespoord in Bornem aan. Eerst de chip gaan halen voor op de schoen en dan de bagage gaan afgeven. Héél handig. je mag een zak afgeven die ze naar het 50km punt brengen (met bijvoorbeeld een ontbijtje, droge kleren,... erin) en als je dat punt gepasseerd bent, brengen ze het terug naar de finish. En dan begon het wachten. Er was ons gezegd om als loper ruim op tijd te zijn, zodat we vooraan aan de start konden staan en niet gehinderd zouden worden door de wandelaars. Gemakkelijk gezegd en gedaan, maar dan sta je daar om 18u aan de start te koekeloeren, terwijl het startschot (door Kris Peeters notabene) pas om 21u werd gegeven. Geloof me, 3 uren op het randje van de stoep zitten is lang, héél lang. Maar we waren niet alleen. We kregen steeds meer gezelschap, van allerlei pluimage. Mensen in shortjes en op blote voeten (help!), mensen met bierbuiken (-kjes?) op teva-sandalen, militairen op bottinen, lopers, wandelaars,... best een gezellige bende. Tegen 20u30 kregen we te horen dat reeds meer dan 9000 deelnemers hadden ingeschreven. De spanning steeg. Eindelijk werd dan het startschot gegeven. We startten op het gemakje. Eerst was er een ronde van ongeveer 15km rond Bornem. De eerste 8 waren rustig (toch nog wandelaars die de boel vertraagden) en rond km 10 kwamen we dan Dirk en Kristel tegen. Kristel liep aan een behoorlijk tempo, dat voor Dirk en voor ons wel wat te hoog lag, dus zijn wij met ons drietjes blijven verder lopen. Langs het water in bornem met aan de overkant Temse. Heel gezellig. De nacht begon te vallen. De lichtjes aan de waterkant... mooi! Heel mooi! We hebben genoten. Ruth had een MP3 speler mee met luidsprekers en zo huppelden wij op "Dancing Queen en Chiquitita" van Abba (vaak luidkeels meezingend ook) maar ook "Love today" van Mika vrolijk verder. We hadden veel succes hoor en hadden niet zelden een groepje lopers achter ons hangen. Na het rondje Bornem werd het menens en werd koers gezet richting Duvel en Palm. Wat echt leuk was, was dat ondanks het late uur (tot 3 u 's morgens!) alle bewoners buiten zaten aan tafeltjes met een vuurtje en iedereen luid aanmoedigden. Volgens hen waren ruth en ik "9e en 10e vrouw" niet slecht he. Toegegeven, veel vrouwvolk hebben we er niet gezien. Diezelfde toeschouwers boden op een gegeven moment ook Leffe aan, iets wat Dirk niet kon afslaan, dat vonden ze hilarisch! Nog voor Duvel (40km) zijn we dan Dirk kwijt geraakt, want die was zijn broer tegengekomen. Dus gingen Ruth en ik alleen verder. Heel speciaal: het vallen van de nacht, geen hand voor ogen zien, alles muisstil.... Na een km of 40 werd het wat lastiger, en zijn we overgescxhakeld op 500m lopen - 500m wandelen, zo afgewisseld. Een regime dat bijzonder in de smaak viel en dat we uiteindelijk tot 65km hebben volgehouden. Zo bereikten we eerst Duvel en dan de Palm. Heel grappig, het parcours liep gewoon DOOR die twee fabrieken! Wel leuk om zien. De eerste lijken begonnen te vallen. Mensen gingen zitten en kwamen niet meer recht. wij zijn nooit gaan zitten. Aan geen enkele stop. Altijd blijven wandelen, dat is onze redding geweest denk ik. De nacht was leuk, maar tegelijk moeilijk. het heeft iets magisch, iets vreemds.ruth en JulieMaar je ziet ook geen steek voor ogen. En zo zagen wij een fietsbegeleider bijna vallen en werden we plotseling verrast door een grommende (maar blijkbaar ongevaarlijke) hond een meter voor onze neus. Gelukkig had het beestje meer schrik van ons dan wij van hem. Toen begon het weer dag te worden. Zo ongelofelijk mooi! De lucht die langzaam lichter kleurde en de mist op de velden.... daarvoor alleen al zou je de dodentocht lopen!   Zo rond vijf uur denk ik kwam de grote verrassing. Ik had al verschillende malen gemeend mensen te herkennen (bloggers dan), maar telkens bleek het loos alarm. Maar zo rond vijf uur zag ik plotseling Edith en Frank staan. Eens goed in de ogen wrijven. huh? Edith en Frank? Wat doen die hier. Wijzen, naar Ruth, en ja... het waren ze echt! geen hallucinatie deze keer! Deze schatjes waren speciaal om 3u30 opgestaan om te komen supporteren voor ons! Ze zijn een heel eind meegewandeld met ons tot aan een volgende post en gingen ons dan ook voor met de wagen tot een volgende post. Echt Super! Een supergrote opsteker, niet te doen! Homer nam ook verschillende foto's (zie hiernaast) Danku Edith en Frank.  ruth en ik verstonden er ons echter niet aan. Waar was die nachteljke vermoeidheid waar we voor vreesden? niet gezien. Waar was de man met de hamer? In de verste verte niet te bespeuren. Waar was de mentale dip? Geen sprake van, wij liepen vrolijk huppelend, zingend en tetterend rond. Ook de organisatie was super, en dat mag zeker gezegd. Alles was tiptop in orde, de bevoorrading kon niet beter (water, thee, koffie, soep, duvel, palm, sandwichen, druiven, bananen, rijsttaartjes, appels,.... honger kon je niet lijden), de mensen supervriendelijk.... De sfeer onder de deelnemers gemoedelijk, helemaal niet competitief. Zo geraakte een deelnemer in rolstoel moeilijk een heuvel op en was er meteen iemand om te helpen duwen. Fijn toch!Clipboard02 
 HET WAS DE MAX. Het was genieten van km 1 tot .... km 71 (10:03:30 - 7,1 km/u - 132 bpm - 4412 kcal). Jawel, na 66 km begon de achillespees te zeuren. Een beetje. En dan een beetje meer. Genoeg om niet meer comfortabel te kunnen stappen. Dilemma. Negeren we het en gaan we door omdat het zo goed gaat? Of zijn we eens verstandig en stoppen we ermee. Thuis zou geen zinnig mens met zo'n voet een training van 30km aanvatten, dus moest ik dat toen ook niet doen. Maar 't ging net zo goed. Na wijs beraad besloten van te stoppen. Ruthje ging dapper alleen verder.DSC02972 Aan de volgende post zei ik zacht tegen de verantwoordelijke: "ik denk dat ik ga stoppen", waarop die man voor HEEL de straat riep "WE HEBBEN EEN OPGEVER". Ok, subtiel. Héél subtiel. Ik werd al enigzins triest verwezen naar een groot bord met "OPGEVERS" erop (jaja, ik wéét het al dat ik opgeef) om te wachten op een bezemwagen. Maar wie kwamen er dan weer net toe? Edith en Frank! En zij hebben met netjes in centrum Bornem afgezet, waarvoor een hele dikke merci! Terwijl Ruth (en Koen ook natuurlijk, want die heeft ook karakter getoond vannacht) lustig verder liep ging ik de Rode Kruistent opzoeken.Clipboard07 Daar werd ik dik in de watten gelegd: eerst een lekker voetbadje in gezelschap van twee lotgenoten (rampverhalen uitwisselen, haha, hoe leuk) en dan: MASSAGE! Een superlieve rodekruisman vertroetelde m'n beentjes van boven tot onder en dat met heel veel overgave (zie foto links), en omdat er niet veel volk was deed ie dat superlang (elk been twee keer - yiha!).  Ondertussen was daar ook een cameraploeg van de VRT toegestuikt; op zoek naar blaren. Grote blaren. Dat konden ze bij mij, en vele andere lopers niet vinden,tot hun grote teleurstelling. ik werd wel kort geïnterviewd (maar dat was blijkbaar niet interessant genoeg want is niet op de televisie geweest) en toen kwam een man binnen (die op sandalen had gewandeld - go figure) met een joekel van een blaar en waren ze in hun nopjes. Dat hebben ze ook op het middagnieuws van VRT getoond, en wie zat er op de achtergrond? IKKE en Maarten!interview
Clipboard06
Na deze verwensessie en ongewoe belangstelling voor mijn voeten (een dikke pluim voor het Rode Kruis!) zijn Maarten en ik eerst een uur of twee gaan maffen in de auto (ik was echt wel moe) endaarna vonden we Mario, Peggy en de kids en wachtten we op Ruth. Clipboard04Clipboard01
Clipboard05zij kwam héél verdienstelijk toe na amper 14u, met een brede smile op haar gezicht (terecht!)  en heeft de laatste kilometers ook nog al lopend afgelegd! ONGELOFELIJK. Wat een karakter! Nadien zijn we samen nog gezellig samen iets gaan drinken op een terrasje en dan naar huis: eten en slapen! Dat hebben we verdiend. Op naar..... dodentocht 2009 want dit moét ik afmaken!

15:22 Gepost door Runner Jules in Algemeen | Permalink | Commentaren (36) |  Facebook |

Commentaren

Daarjuist even naar de herhaling van 't middagnieuws gezien en inderdaad een glimp opgevangen van jullie, het voornaamste is dat jullie je zo goed geamuseerd hebben, een evenement om niet snel te vergeten, proficiat !

Gepost door: Stofke | 09-08-08

Die Rode Kruis man genoot er duidelijk ook van... ;-)

Gepost door: Homer | 09-08-08

Respect!! Nogmaals na het lezen van je verslag grote bewondring en respect voor je prestatie!!!

Gepost door: Tiny | 09-08-08

Dus ook nogmaals: van harte proficiat met je prestatie en met je leuke verslag! :)

Gepost door: Gert | 09-08-08

juiste beslissing Wellicht nam je de juiste beslissing julie , nog 30km wandelen met pijn was niet verantwoord . 70km is al een héél eind , maar die klaar je volgend jaar wel !!!!! Toch respect voor je geleverde inspanning , je moet het nog altijd doen hé !!!!!

Gepost door: roadrunnerke | 09-08-08

ongelooflijk veel respect voor je!

Gepost door: Koen | 09-08-08

amaai, keigoed gedaan ! Achiel niet tarten met een 30 km loop op 't moment dat ie al pijn doet, is en goed idee, anders zat je nu mss weken te huppelen met wat plaaster aan uw pootje....

Gepost door: jogginggirl | 09-08-08

Je hebt een supper prestatie neergezet ! Je mag best fier op jezelf zijn ! En ja volgend jaar temmen we dit beest ! :-)

Gepost door: coach mario | 09-08-08

ongelooflijk dikke merci voor het supergezelschap gedurende de eerste 70 km, 'k heb me super geamuseerd zene. Jammer dat je daarna moest stoppen, maar het was een wijze beslissing. Nogmaals dikke proficiat met je prestatie, 70 km is nie niks zene!!

Gepost door: Ruthje | 09-08-08

Mooi verslagje en foto's .. ik ben echt blij dat we er waren en dat we jullie wat steun hebben kunnen geven. Stoppen op 70 km was een wijze beslissing !! Geniet er maar van !! Jij hebt het gedaan !!!

Gepost door: Edith | 09-08-08

Superleuk verslag en vooral supergoede prestatie!
Proficiat!

Gepost door: Tessa | 09-08-08

Schitterend! je hebt een schitterend resultaat neergezet.
Volgend jaar haal je zeker envast de eindmeet!
Verzorg je nu maar goed, en neem voldoende rust, onze coach zijn programma moet nu voor enkele dagen aan de kant.

Gepost door: Geert | 10-08-08

prachtprestatie Ook jij hebt weer een prachtprestatie geleverd. En je hebt karakter getoond door op tijd te stoppen. De dodentocht bewijst dat je 100% in orde moet zijn. Geen riciso genomen met de achillespees, groot gelijk! Bedankt voor het gezelschap EN de muziek!! Nu weet je meteen waarom ik rodekruisvrijwilliger ben, wij genieten er van om mensen te helpen!

Gepost door: Dirk | 10-08-08

Ik kan maar 1 ding zeggen... WAAAAAAAAAAAAW!!!!!!!!!!

Gepost door: Eva | 10-08-08

Proficiat ! Proficiat, 75 km is niet niks hoor ! Zoals hieronder reeds meerdere malen gezegd, een wijze beslissing. Het is beter om tijdig te stoppen dan enkele maanden in de lappenmand te liggen. Schitterend hé zo'n massage !

Gepost door: Kristel | 10-08-08

Proficiat Ik heb hem uitgedaan (al wandelend, verslag volgt nog want was pas om 20u10 aangekomen en doodop) maar als je al tot die 75 km bent geraakt!!! Al lopend dan nog! Knap hoor. Maar je moet nu terug hé, want je moet die 100 pakken. Ik zal dan wel aan den DUVEL supporteren want toen ik daar was, was daar een dj goed zijn best aan het doen maar ik had geen tijd om ervan te genieten.

Gepost door: Steve | 10-08-08

Dodentocht Knap verslag.
Een wijze beslissing want met een herstelde achillespees gaan jullie begin oktober een denderend marathon-PR lopen in Keulen.

Gepost door: frank spencer | 10-08-08

Mooi ! Leuk verslag maar vooral een prachtprestatie !
Chapeau !

Gepost door: Chris | 10-08-08

Proficiat! Lang geleden dat ik nog geblogt heb, maar ik wil je een dikke proficiat wensen met je prestatie. Wij waren er ook om te supporteren, maar hebben jullie niet gezien. Volgend jaar lukt het je zeker. Michael en ik hebben ook eens geprobeerd en ook op dat punt gestopt. Wss wagen wij er ons volgend jaar er nog een keer aan.

groetjes

Gepost door: Carmen | 10-08-08

een dikke proficiat Julie! zowel voor je prestatie als voor je tekst(je) dat is een hele gazet!!!Tof hoor
mvg
Patrick

Gepost door: patrick aerts | 10-08-08

Tja echt subtiel was dat niet van die kwiet aan de controlepost en onterecht ook trouwens: iedereen die deelneemt aan dit evenement en een groot aantal kilometers afmaalt IS GEEN opgever!

Dikke proficiat voor de prestatie en hoed af voor de moedige beslissing om je niet in de vernieling te lopen/wandelen.

Gepost door: Dave | 10-08-08

Gezien! Wij hebben de funktie net gemist op onzen Belgacom tv, ikke dus daarstraks eens terug het nieuws van gistermiddag opgevraagd, en inderdaad daar zat jij! Te glunderen, niet normaal :-). Je zag er inderdaad totaal niet moe uit. Ik vind het wel een heel moedige beslissing om er vroeger uit te stappen, denk dat het zelfs moeilijker is dan verder te doen. chapeau ze echt waar!
Groetjes

Gepost door: Wendy | 10-08-08

EEn prachtige prestatie en 70 km is onwijs lang zeg..
Wat een belevenis en erg mooi geschrteven, tis alsof ik zo mee liep.
En dat in de nacht lopen is super en kan je de ROPArun aanraden.
Nogmaals, helemaal top en petje af hoor.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 10-08-08

Dikke Proficiat !!!!Je hebt daar alweer een mooie prestatie neergezet !!!
gr

Gepost door: Jetty | 10-08-08

Je zal vast een dubbel gevoel hebben maar toch mag je heeeeeeeeeel terecht trots zijn! Trots op je prestatie en trots dat je naar je lichaam geluisterd hebt! Want dat vind ik nog het knapste Julie!
PROFICIAT! 71 km is SUPER!

Knuffels!

Gepost door: Tinne | 10-08-08

Revanche Dit maak je één van de komende jaren wel nog rond. 70 km is ook al geen kak! Knap gedaan én verstandig geweest. Don't worry.

Gepost door: Wim | 11-08-08

Knap en moedig Het is al een heel knappe prestatie om 70km af te haspelen en zeker al een moedige beslissing om te stoppen als het lichaam teken geeft dat het genoeg geweest is. Volgend jaar werk je die Dodentocht wel volledig af.

Gepost door: philippe | 11-08-08

Met een lastige achilespees op 70 geraken. Dan lukt het volgend jaar zeker. En waarom wachten tot die dodentocht. Doe er gewoon het EK en WK te Torhout bij.

Gepost door: cremke | 11-08-08

JAMMER + PROFICIAT jammer, dat je de volledige 100 niet hebt uitgegaan (-gelopen)
proficait : dat je zo ver bent geraakt.. volgend jaar beter !!

Gepost door: vince | 11-08-08

Zonder die dekselse pezen was het zeker gelukt. Daar ben ik zeker van. Toch proficiat om het zo lang vol te houden. Knappe prestatie. En beter in tijd stoppen dan terug een paar maand in de lappenmand.

Gepost door: yves | 11-08-08

toch proficiat jammer geen 100, maar 71 is ook al mooi!!!

Gepost door: tom | 11-08-08

impressive!!!

Gepost door: liekos | 11-08-08


Wellicht wat laat... Maar wát een prestatie zeg! Wow!

Gepost door: Jola | 12-08-08

PROOOOFICIAAT

Gepost door: Nicolas | 13-08-08

je zal de dodentocht zeker uitdoen. Dag Julie,
Mooi verhaal,misschien ben je wat ontgoocheld met de afloop maar je heb goed gedaan om te stoppen, want dan zou het veel erger kunnen zijn en je heb nog vele jaren om het één en het ander te presteren. De dodentocht zal je zeker aankunnen dat verzeker ik jou,je zal het doen.

Ludo

Gepost door: Ludo Depoortere | 15-08-08

proficiat Proficiat Julie en ook Ruth ! Je moet het toch maar doen... 71 kilometer... Zelf begin ik er echt niet aan. Chapeau dus ! En dat je het nu al ziet zitten om het volgend jaar opnieuw te doen... Groots
Loop ze,
Bart

Gepost door: Bart | 23-08-08

De commentaren zijn gesloten.