26-04-09

Trail de la Bouillonante: 24 km afzien - genieten - afzien - genieten

bibIk heb al veel zotte dingen gedaan in m'n leven. Vier marathons lopen bijvoorbeeld, waarvan twee met zo goed als geen voorbereiding. Of zomaar een jaar in de US gaan wonen. Met Maarten trouwen - dat was ook al zo'n zot gedacht. Maar dit, dit slaat écht alles. Ik spreek dan over de Trail de la Bouillonante. Een toer van een slordige 24 km (of 50km voor de durvers) in de Ardennen. Idyllisch zegt u? Jawel. Maar..... er is een maar.  Maar laat me bij het begin beginnen. Gisteren vertrokken Ruthje en ik samen richting Bouillon. We zouden er een ladies weekend van maken. De mannen, Koenie en Maarten, gingen genieten van een weekend alleen thuis (we zullen vooral niet vragen wat zij hebben uitgespookt ondertrussen). Even na de middag kwamen we toe in ons hotelletje en trokken we op verkenning. Eerst een hapje eten en dan naar het kasteel om ons borstnummer op te halen. Ruth kreeg nummer 90. Ik kreeg nummer 666.... alsof de duivel ermee gemoeid was. Ik had toen al moeten weten hoe laat het was denk ik. We bezochten het kasteel van Bouillon en woonden de roofvogelshow bij, die best wel indrukwekkend was. Hoewel ik eerlijk gezegd met de piepers zat, want ik heb het niet zo voor dieren die vliegen.... Enfin, toch wel leuk. Daarna nog veel gewandeld, drie keer door de toch wel kleine winkelstraat gewandeld, vier keer ne warme choco gaan drinken (voor 't koekske dat erbij zit he, een mens moet carboloaden) en dan was het eindelijk tijd voor de Pasta Party. Ruthje en ik begonnen ons lichtjes zorgen te maken bij de aanblik van de andere deelnemers: bijna 80% mannen (slik) en allemaal SUPER afgetraind, echt niet normaal. In vergelijking waren wij olifanten. Ok.... een duivelachtig borstnummer en een olifantgevoel.... met dat gevoel ging ik slapen gisterenavond.

Vanmorgen ontbijt. De gastvrouw van onze B&B had speciaal vroeg opgestaan om alle lopers tijdig van eten te voorzien. We zaten aan tafel met een Nederlander die 2 weken geleden de 60km van Texel liep en nu misschien wel de 50 km zou doen (slik), met een Belg die voor de 4e keer de Bouillonante ging lopen en ons maar zielig aankeek toen hij zei "vous allez courir la Bouillonante avec des simples baskets?" (ja, meneer, wij hebben alleen simpele basketsloefkes) en met nog een andere loper die gelukkig iets bescheidener was. Al snel volgden heroïsche verhalen over afdalingen waarbij je je aan de bomen moest vasthouden. Maar goed: een lichtpunt - dixit de ervaren Belg - op het 12km punt kan je altijd uitstappen. Toen begonnen weons pas écht af te vragen waar we aan begonnen waren. Maar goed, eens gescheept moet men varen.

Om 9u15 werden we verwacht op de binnenplaats van het kasteel van Bouillon. Een fantastisch indrukwekkende setting, echt waar. De laatste instructies werden gegeven: "il a plu beaucoup, il faut être prudent" - ok, overal modder dus. En nog "we hebben overal wegwijzers gezet maar kunnen niet garanderen dat een flauwe plezanterik er eentje heeft weggenomen, dan wordt het zoeken he". Ok, nu voel ik me véél beter, echt wel....  Ik heb verdorie ondertussen meer zenuwen dan voor een marathon. Uiteindelijk werd de muziek in gang gezet, bijzonder emo-moment en dan worden we op gang geschoten. Origineel hoor, starten in een kasteel....

De eerste 2,6 km gaan bergaf op plat. Heel mooi en idyllisch, heel de tijd langs de Semois... 2,6 km die we in een 16-tal minuten doen. Ruth en ik kijken elkaar aan en denken "als het zo is, dan wordt het leuk". Helaas pindakaas. Nog geen 500 m later stoten we op een muur. En dan bedoel ik EEN MUUR. Een per een naar boven. Voorsteken gaat niet. 20% helling. Zegt de processie van Echternacht U iets? Wel, zo was het: 5 meter naar boven klimmen en dan 3 meter naar beneden glijden wegens modder....  Daarna een afdaling. Makkelijker? Forget it! Moeilijker eigenlijk. Bijzonder glad en zwaar voor de knietjes. Het wordt dus wandelen. Zoals voor de meesten. Wandelen op stijgende stukken, wandelen op dalende stukken. En op de platte stukken (haha, welke?) een poging tot joggen.  Maar dat geeft niet. Een trail loop je niet op tijd. Een trail loop je om te genieten van de natuur. Een trail loop je als uitdaging. De sfeer is er dan ook heel anders dan op een stratenloop. Minder competitief, veel gemoedelijker. I like it! 

parcours
Het hele parcours beschrijven zou me te veel plaats in beslag nemen. Maar er zijn toch memorabele momenten. Zoals toen we plotseling op ladders stootten en één ladder naar beneden moesten klimmen en 2 naar boven. Of toen we rond de 2u (zie grafiek hieronder) opnieuw op een muur stootten en ik minstens 5 minuten gewoon heb staan nadenken van "O shit (sorry) - hoe geraak ik hier in godsnaam boven". Of toen ik halfweg op datzelfde stuk doodblij was toen ik een vette boomstronk tegenkwam om me aan vast te klampen. Helaas bleek het stronkje "los" te staan en stond bibi weer 3 meter lager... met handen en knieën vol modder. Of toen we na 200m steile klim beloond werden met een magnifiek zicht over Bouillon. Of toen ik tijdens een afdaling met m'n klikken en m'n klakken naar beneden schoof - toen ging het plotseling wel snel - maar er meteen mensen ter hulp schoten (geen erg trouwens).... en tijdens een andere afdaling gewoon van de ene boom naar de andere boom "skiede" hoewel er geen sneeuw was.  Het was in andere woorden LOODZWAAR maar O-ZO-FANTASTISCH. Ik heb 100% genoten van elke minuut en dit (trail running) is zeker iets wat ik nog ga willen doen.

elevation
Ruthje en ik hebben jammer genoeg niet samen gelopen. Door haar blessure aan de knie is ze traag gestart en heeft ze grotere delen gewandeld. Maar ze is nog heel mooi binnen de tijdslimiet van 5u geëindigd, wat een prachtprestatie is! Ikzelf eindigde in 4u11min en werd zo 436e finisher en 20e dame in mijn leeftijdscategorie. Enkele minuten na mij eindigde de eerste man van de 50km al. GOE ZOT! Alle dames kregen ook een roos van de organisatie :-) Conclusie: een superrace, leuke wedstrijd, goed georganiseerd en alle zorgen waren voor niets. Na een goede douche hebben Ruth en ik ons dan nog op een dik vet pak frieten getrakteerd. En nu : rusten en nagenieten! En voor wie het interesseert: zo zagen m'n schoenen eruit na de race:sc

20:01 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (38) |  Facebook |

23-04-09

Trail La Bouillonante: nog 3 keer slapen!

Brrrr.... 't begint hier wel spannend te worden. Nog twee keer slapen en Ruthje en ik vertrekken met ons tweetjes voor een "ladies weekend" naar Bouillon. Hotelletje geboekt, mannen blijven thuis.... dat wordt feesten. De zaterdag toch. De zondag, dat is andere koek. Immers, nog 3 keer slapen, en dan lopen Ruthje en ik de Bouillonante, een trail run over 24km (of 50km - maar da's voor volgend jaar misschien :-)) in de Ardennen. Maar liefst 1000m hoogteverschil te overbruggen. De tijdslimiet is gezet op 5u. Zegt genoeg zeker? Alle deelnemers moeten een fluitje en een overlevingsdeken meenemen voor in noodgevallen... klinkt allemaal nogal heroïsch. Geen wonder dus dat ik niet kan wachten tot het eindelijk weekend is. Zaterdag gezellig kletsen en terraskes doen, en zondag afzien gelijk een paard, maar héél content zijn hopelijk achteraf. Verslag volgt uiteraard. Als voorsmaakje alvast wat foto's van de editie van 2008... 't is iets anders dan een stratenloop precies....

bouillon 1
bouillon 2

bouillon 3

 

06:55 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

19-04-09

Eeklo Run: goed gezelschap en een PR

Clipboard02
Zondag 19 april 2009. Het is alweer een maand geleden dat we nog eens een wedstrijdje gelopen hebben (Natuurloop in Lier). Het is mooi weer. En de (halve) marathon van Luxemburg staat voor de deur. Dringend tijd dus om weer eens in actie te schieten. En dat kon vandaag in Eeklo, waar voor de eerste keer de Eeklo Run werd georganiseerd, door studenten die dit voor hun eindwerk deden. Op het programma zowel een kids run, een 5km als een 10km run. Aangezien hubbie in Eeklo heeft gewoond en schoonmama er nog altijd woont, was de keuze snel gemaakt.Clipboard03 Eeklo run zou het worden. 'k Was niet alleen: 'k kreeg er het leuke gezelschap van Katrien, Peter, Nico, Berry, Herman, Anita en Bart, Stofke, Patricia,.... 't Was ambiance van in het begin. Berry en Herman kwamen speciaal om te supporteren. Zelfs een voorraad chocotofs voor onderweg was voorzien! Ook schoonmama was komen kijken en is ons langs het parcours gevolgd met de fiets terwijl Maarten druk foto's aan het trekken was. Katrien, NIco en ik zouden samen lopen, met als streeftijd een 50 min op de 10km, of dus gemiddeld 12km per uur. Anita ging voor goud, en Peter... die zou een Dedeckerke doen natuurlijk. Snel even opwarmen, nog wat babbelen, een groepsfoto nemen voor vertrek, en om 15u15 werd het startschot gegeven. Katrien stoof ervandoor. Ik kon haar amper bijhouden, Nico en Peter moesten een sprintje trekken aan 18km/u om ons in te halen. Véél te snel gestart dus. Echt niet normaal. De eerste kms gingen gemakkelijk aan 4:15 min/km.... dit houdt geen mens vol. Of misschien wel. Maar toch niet déze mens. Het tempo lieten we dan wel even zakken. De wedstrijd ging over twee rondjes van elk 4,7 km. De eerste ronde bleven Nico, Katrien en ik min of meer bij elkaar, samen met Peter, maar nadien splitste de groep. Nico ging er alseen speer vandoor. Peter en ik liepen even samen en Katrien kwam een 200m verder.  Dan moest Peter mij loslaten, maar die haalde me enkele kms verder weer met d glimlach in om Nico gezelschap te houden. Stofke hield op zijn beurt de bezemwagen gezelschap bij de start, maar haalde stuk per stuk mensen in. Hoewel het helemaal de bedoeling niet was bij de start, zat een PR er  na 8km zeker in, dus forceerde ik nog een sprintje naar de finish, Clipboard02waar ik nog een andere dame (tevergeefs) probeerde in te halen (zie foto). Uiteindelijk finishte ik nét na Nico en Peter in 44:15 voor 9,4 km (12,8 km/u). Even zakje met water en wafel in ontvangst nemen en dan gingen Peter en ik weer terug, om Stofke op te zoeken die nog aan zijn laatste kms bezig was. hoewel we toen meer op 't gemak liepen (12 km/u) haalde ik toch nog gemakkelijk een PR op de 10km: die passeerden we na 47m37sec... Mooi! Iedereen heeft het schitterend gedaan, en dan vooral Anita, die met een tijd van minder dan 39 minuten de gouden medaille in de wacht sleepte. We hebben natuurlijk allemaal gewacht om dit moment te mogen meemaken, en daarna hebben we nog wat gezellig nagebabbeld. Een aanrader, die Eeklo run. Goede organisatie, snel parcours, goede bevoorrading. Eén minpunt: de allerlaatste aankomers kregen blijkbaar geen zakje meer met drank en een versnapering... dat had wel beter gekunnen.  In ieder geval, 't was een superleuke middag, in superleuk gezelschap, en die mooie eindtijd erbovenop, da's gewoon de kers op de taart. Proficiat aan alle deelnemers en Nico en Berry: merci voor de chocotofs! Hieronder nog de "harde bewijzen" van m'n PR op de 10km...Clipboard01

19:52 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

13-04-09

Haagse Bossen

Pasen in Den Haag. Dat was het programma dit weekend. Na de vele gebeurtenissen de voorbije weken besloten Maarten en ik redelijk impulsief om er eens op uit te trekken. We logeren graag bij onze noorderburen. 't Is er altijd gezellig en plezant, en dus hoefden we niet lang na te denken over een bestemming: Den Haag. Zaterdag vertrokken, vandaag terug. Ons hotel; dat overigens schitterend meeviel, lag vlakbij de Haagse bossen, héél uitnodigend voor een pré-ontbijtloopje. Dat heb ik dan natuurlijk ook gedaan, zowel gisterenochtend (9,7 km in 1u) en vanmorgen (10 km in 57 min). Zalig lopen was het! Zaterdag hebben we Den Haag verkend, vooral de winkels dan (shoppen!) en gisteren zijn we een lange strandwandeling gaan maken in Scheveningen. Vandaag stond dan nog een stop in Delft op het programma, op de terugweg naar huis. Dat alles, in combinatie met het mooie weertje en de Hollandse gemoedelijkheid, zorgde voor een meer dan geslaagd weekend en opgeladen batterijtjes! Pas maar op, de tegenstanders volgende week zondag in de Eeklo Run (jawel, zelfs een gat als Eeklo heeft tegenwoordig een "run") zullen niet weten waar ze het hebben, we zijn er klaar voor! Voor de liefhebbers een fotootje van m'n toertje in de Haagse bossen (ons hotel lag links onder aan de foto): Clipboard01

Clipboard01

18:31 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

10-04-09

't Zonnetje schijnt!

't Zonnetje schijnt weer! En dan bedoel ik dat niet alleen letterlijk, buiten, maar ook figuurlijk, in ons koppeke. 't Begint eindelijk allemaal weer een beetje in z'n plooi te vallen, de grootste zorgen zijn voorbij en we zien het allemaal weer wat beter zitten. Neem daarbij een bezoekje van de mama met paaseitjes vanmorgen, een weekend in Den Haag voor de boeg met centjes van de paashaas om eens lekker te gaan eten (danku!) en we kunnen er weer eventjes tegenaan. Te beginnen vandaag met een extra verlofdag. Maarten moet jammer genoeg werken, dus 'k ben alleen thuis. Lekker lang geslapen en dan een toertje gaan lopen. ZALIG loopweer. Lekker warm, lekker zonnetje. Ideaal! En zo meteen gaan we de stad eens onveilig maken. O ja, we zien het weer helemaal zitten! Dat werd tijd ook :-) Binnenkort lees ik jullie blogjes wel allemaal bij, da's beloofd. Voor wie het wil weten: ik liep 18,6 km in 1:47:40 (10,4km/u) en dit was 't parcourske:Clipboard01

PRETTIG PAASWEEKEND IEDEREEN!

13:32 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

08-04-09

Teken van leven

imagesHier zijn we weer eventjes, een teken van leven. De smoelboekers onder jullie vingen nog wel af en toe wat nieuwtjes op, zoals vanmorgen nog, toen ik schreef dat ik een borstnummer in de 9000-tallen heb weten versieren voor de 20km van Brussel, of zaterdag, toen ik schreef dat ik naar het trouwfeest ging van m'n nicht, dat overigens heel leuk was. Maar voor de rest bleef het hier behoorlijk stil. Daar zijn redenen voor. Redenen die minder leuk zijn, maar die niet thuishoren op een loopblog. 't Zijn een beetje moeilijke weken geweest, maar er zijn goede vooruitzichten: dit weekend gaan Maarten en ik met ons tweetjes naar Den Haag. We hebben een fijn hotelletje geboekt in de stad, van zaterdag tot maandag. Dichtbij Scheveningen, dus het zeetje. Dichtbij Delft. We zullen ons dus niet vervelen. Een beetje tijd om tot rust te komen en een en ander achter ons te laten. Als de paashaas ook in Nederland passeert met chocolade, dan is het helemaal in orde :-)  Hebben we ondertussen nog gesport? Jawel, zij het iets minder dan gewoonlijk. Daarnet ben ik nog samen met Maarten gaan lopen   / fietsen naar Mariakerke (14km  - 1u26 - 145 bpm) en maandagavond liep ik ook 16,4 km (1u37 - 155bpm). Zondag spinde ik 2u op rij en zaterdag na het trouwfeest liep ik ook 12 km. We zitten dus inet stil. Maar 'k moet eerlijk toegeven dat het niet altijd met evenveel goesting is. Maar da's niet erg, dat komt zeker wel terug. Binnen drie weken gaan Ruth en ik samen op weekend naar Bouillon, om er de Bouillonante te lopen. Hopelijk is tegen dan de conditie een beetje op punt. We zien wel.  Sorry dat ik niet veel (ok - helemaal niet) op jullie blogjes ben komen kijken, ik heb er echt geen tijd voor gehad. En bij deze wil ik ook iedereen die vorige zondag in Rotterdam (Edith, Mario, Katrien, Vincent, Koen ...) en Parijs (Christophe) de marathon liep een hele dikke PROFICIAT wensen. Goed gedaan allemaal!

21:41 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |