24-05-09

Marathon van Luxemburg: het venijn zit in de staart!

Net terug thuis van een heerlijk weekendje Luxemburg. Donderdag kwamen we na een rit van een kleine 3u toe in Vianden, waar Ruth en Koenie al van de woensdag in ons appartementje zaten. Snel alles uitgeladen en dan op weg voor een bezoekje aan Vianden. Eerst met de kabellift naar boven én weer naar beneden (niet leuk voor mensen met hoogtevrees, maar Ruthje was niet om te praten ;-)), dan een hapje gaat eten en dan bezoekje aan 't Kasteel. In de late namiddag met Ruth gaan trailrunnen, een dikke 5km in de bossen. Best wel leuk. Liep voor geen meter (hoge hartslag, zware benen), maar dat beschouwde ik als een slechte generale repetitie. Vrijdag reden we naar Echternach. Beetje wandelen, beetje winkelen, lekker eten, terrasjes doen... Je kent dat wel. 's Avonds altijd lekker pasta gegeten (danku kok Koenie) en spelletjes gespeeld.Rummikub, Jenga, Scrabble, ... allemaal de revue gepasseerd. We zijn het er ivm Scrablle overigens nog niet eens of "sexenden" nu een woord is of niet... Ach ja, ik had er toch lekker veel punten mee.

Zaterdag... MARATHON DAY! Lekker vroeg op, voor de laatste keer een stevig ontbijt met rijstpap en bokes met choco en dan op weg naar Luxemburg. Tuutje geparkeerd in de buurt van de stad en dan naar de Marathon Expo om het borstnummer op te halen. Kregen we ook nog een tas vol leuke spulletjes en een eerste blik op de finish, die binnen in het stadion was. Best wel spannend. Daarna met de shuttlebus richting centrum Luxemburg. Opnieuw wat gewandeld en gewinkeld en ons vervolgens tegoed gedaan aan pasta. Ik kan ondertussen geen pasta meer zién :-). Een drukte van jewelste in de stad. Overal waren ze bezig het parcours ineen te zetten en van ING deelden ze zotte petten uit in de vorm van een leeuw met oranje haar. Een foto van Maarten met zo'n exemplaar volgt later (staat op Ruth haar camera, en die zit nog in Luxemburg), 't is niet te doen! In de namiddag wilde ik het vooral rustig houden, aangezien de marathon zou starten om 18u. Dus installeerde ik me samen met Ruth en Maarten op een terrasje, Koenie ging nog wat rondwandelen. Koffietje besteld... en vijf minuten later erin geslaagd de hete koffie over m'n schoot heen te kieperen! Waren het de zenuwen? Niet te doen! De schade bleef beperkt gelukkig. Geen brandwonden. Wel een gebroken tas (sorry), een vuile broek (niets wat onze wasmachine niet aankon) en een Julie die voor de rest van de dag naar koffie verkeerd rook.... Als dat maar geen slecht voorteken was voor de marathon! Rond half vier dan terug naar het stadion gegaan om me te omkleden en klaar te maken voor de start. Het was nog altijd stralende zon en meer dan 20 graden....

julieOm18u werd dan eindelijk het startschot gegeven. Ballonnen in de lucht, helikopters boven ons.... heel spannend allemaal. 't Duurde wel even voor ikzelf de échte start passeerde, ik stond in startvak E, dus wel een paar duizend mensen voor me, maar daarna waren we vertrokken. 't Ging al meteen bergop en bergaf en het was nog steeds boven de 20 graden.... het beloofde een spannende marathon te worden! Al snel kreeg ik iemand in de gaten. Een man met een shirtje met "Kurt 4:00h" erop. Aha! Een pacer voor de 4u. Aangezien zo'n eindtijd stiekem toch tot de mogelijkheden behoorde volgde ik Kurt 4:00h zo goed als ik kon. Het werd zigzaggen tussen de mensen heen want Kurt 4:00h hield een stevig tempo aan en gewoon rechtdoor was blijkbaar niet nodig. Resultaat: mijn hartslag direct de hoogte in, van 155 naar 163. Best wel nog ok, maar niet met nog 41 km voor de boeg, dat hou ik geen 42 km vol. Met de wijsheid "elke km die je te snel start betaal je op het einde dubbel en dik terug " (overigens in levende lijve ondervonden in Parijs en zo'n fout maak je geen twee keer) in gedachte besloot ik wijselijk Kurt 4:00h te laten lopen en m'n eigen tempo te lopen, op hartslag. Jammer, want Kurt 4:00h had eigenlijk best wel een mooi kontje :-)

Het valt me  - alweer - op hoeveel mensen compleet onvoorbereid aan zo'n marathonavontuur beginnen. Na amper 3km zag ik al mensen wandelen. Op km 5 moest de ambulance uitrukken en op km 9 werden we getrakteerd op het zicht van een dame die langs de weg stond over te geven. Kijk, dat versta ik dus écht niet. Als je nog geen tien km kan lopen, waarom begin je dan aan een marathon? Het is voor getrainde mensen vaak al een hele beproeving waarbij je lichaam zwaar wordt getest. Snappen die mensen dan niet welke gezondheidsrisico's ze nemen? 'k Maak me waarschijnlijk weinig sympathiek door dit te zeggen, maar het valt, met de toenemende populariteit van de loopsport toch wel op dat véél mensen onbezonnen aan zoiets beginnen. Denken we maar aan die mensen die aan de finish toekomen van de 20km van Brussel met schuim op hun mond, of zij die moeten afgevoerd worden in de tunnels in Antwerpen..... Niet verantwoord! 'k Moest dat toch even kwijt.

koenie grondAnyway, waar waren we? Juist, ik was dus Kurt 4:00h uit het oog verloren en moest het dus op m'n eentje doen. Hoewel... op m'n eentje... lopers genoeg hoor. De eerste 18km liepen we samen met de halve-marathon lopers en soms was het behoorlijk drummen. De eerste 10 km verliepen op de Kirchberg, aan de ene kant van de rivier, daarna was het brugje over en zaten we in het stadscentrum. Supergezellig! Overal dikke rijen supporters, waaronder natuurlijk ook de mijne. Maarten en Koenie doken te pas en te onpas op langs het parcours, soms zelfs al liggen (zie foto) om me aan te moedigen. Ruthje had een fiets gehuurd en kwam heel regelmatig te voorschijn. Na de splitsing voor de halve en hele marathonners werd het ineens een stuk kalmer. Voor mij een tientalmensen, achter mij ook. Meer niet. Ruthje kon hele stukken aan m'n zijde blijven rijden. Soms werd ze er eens afgegooid door een politieagent die blijkbaar niets beters te doen had, maar dan dook ze gegarandeerd 1km verder weer op. De kms tussen 21 en 35 waren dan ook heel rustig. Weinig publiek, maar toch genoeg om voor ambiance te zorgen en een heel afwisselend parcours. Veel bochtjes, veelparkjes, zodat je nooit wist wat er komen zou. De bevoorrading verliep meer dan perfect. Ik had een camelback mee, maar eigenlijk was dat niet nodig. Om de 2,5 km kregen we water, aquarius, cola, banaan, appelsien en mueslirepen ter beschikking. Super hoor! Je had de tijd niet te denken dat je dorst had, of daar was de volgende bevoorrading alweer, zo goed heb ik het nog niet meegemaakt op een marathon. Die bevoorradingen zorgden ook voor de welkome afwisseling, je had altijd iets om naar uit te kijken.

julie2De marathon ging schitterend. De beentjes zaten goed. De zon was gelukkig weg, er zat een frisser windje. Muziekje in de oren. Supporters die af en toe opduiken, 't zat allemaal prima. Een mooi tempo aangehouden van gemiddeld 5:53min/km, wat me gegarandeerd een PR zou bezorgen. Maar dat was buiten het einde van de marathon gerekend. Jawadde dadde. De échte marathon begint sowieso maar aan km 30-32, dat weten we. Wat ervoor komt is opwarming, "peanuts", daar hebben we voor getraind. Vanaf dan wordt het menens. Ik wist dus wel dat het zwaar zou worden. Maar.... als ze de laatste 7km dan ook nog BERGOP doen gaan... tja, dan vraag je natuurlijk wel heel veel. Het werd ondertussen ook donker, wat het ook moeilijker lopen maakte en de beentjes begonnen tegen te pruttelen. Geen echte man met de hamer, zeker niet. De verzuring is pas begonnen aan km 37 of 38 en 'k heb nooit echt een klop gehad. Alleen die bergop.... daar kon ik m'n tempo niet meer aanhouden.Ik zag het gemiddelde tempo op m'n Garmin zo stijgen van 5:53 naar 5:54 en even later 5:55... toen heb ik het opgegeven om er nog op te letten.De finish bereiken was het enige doel. Ruthje bleef dapper naast mij fietsen: "allez Julie, ge zijt er bijna nog efkes" en het enige wat ik kon denken was "hou uw mond en laat me lopen". Wat ik écht tegen haar zei was "ik ga dood en dit doe ik nooit meer".... Nochtans, en Ruthje had gelijk, heb ik de hele marathon, bijna vanaf de splisting aan 18km, alleen maar mensen voorbij gestoken, niet omgekeerd. Dus zo traag ging het nu ook niet. Het leek alleen maar zo. Een mentale knik kwam er na 39 km. We waren de brug terug over richting Kirchberg en ik dacht écht alaan 40km te zitten. Toen plots het bord "39km". Om bij te huilen! Nog drie km rondjes draaien rond het stadion, rond de felbegeerde finish..... Hieronder een fotootje van het hoogteverschil... niet gelachen vanaf km 34 hoor!hoogteverschil

Het waren de langste 3 km uit m'n leven ooit denk ik. Hoewel, de laatste drie van de marathon in Parijs waren waarschijnlijk nog langer. Maar goed...drie km zwaar afzien. Excuseer. 2,5km, want de laatste 500m waren de prachtigste van het hele parcours! Het was ondertussen na 22u, pikkedonker en het parcours was langs beide kanten versierd met grote kaarsen. om de 30cm een kaars, 500m lang. Zo mooi! Kijk, dat is sport nu voor mij, als je zo'n emo-moment kan hebben tijdens een prestatie, daar doe je het voor. Snel een traantje weggepinkt en dan het stadion binnengelopen, waar me een fantastische finish wachtte: een stadion vol mensen, muziek, plezier.... écht de moeite (zie foto hieronder)! En niet te vergeten: een dik PR! Jawel, ondanks de zware eindstrijd toch nog een 2,5 minuten van m'n vorige Pr uit Keulen afgepietst en geëndigd in 4:14:02. Mooi! De marathon was trouwens volgens Garmin weer te lang (42,7km) zucht... Wat de pronostiekjes betreft: bedankt voor jullie 'inzendingen', ons Maurice zat er met 4:14:14 het dichtste bij. Proficiat Maurice, jij hebt nog iets tegoed van me!

finish

Ook de après-marathon was schitterend georganiseerd. We kregen onmiddellijk ons medaille (foto volgt later), een drankje en iets om ons warm te houden. Dan volgde een parcours langs de "consigne", waar ons sporttas op ons wachtte, de douches en massages en een héél plein vol lekkers (hapjes en drankjes). Jawadde dadde! Toch maar niet te lang getreuzeld want mijn supporters wachtten in het stadion. Van Ruth en Koen kreeg ik een badge cadeau met "I want chocolate NOW" erop en van Maarten een hele dikke kus :-)  Maarten en Koenie gingen de auto halen (de parking was 15 min stappen, en dat zagen de bééntjes écht niet meer zitten) en dan konden we op weg naar huis. Niet zonder eerst langs de kant van de weg te hebben overgegeven, de maaginhoud (enkel water) moést eruit.... oeps ... blijkbaar iéts te veel gedronken (net als in de marathon van Parijs). Gelukkig was dat overgeven bij mij pas na 42 km, niet na 9! Hieronder nog enkele cijfertjes en het parcours voor de liefhebbers.

officiele cijfers

parcours

cijfers

16:48 Gepost door Runner Jules in Algemeen | Permalink | Commentaren (38) |  Facebook |

17-05-09

Relaas van een drukke week

Oops I did it again.... Nee, ik ben geen fan van het eerste uur van La Spears, integendeel. Maar ik moet opnieuw vaststellen dat het alweer een week geleden is dat ik hier mijn hersenkronkels heb neergepend. De intenties zijn er hoor, om regelmatig te schrijven, alleen ontbreekt het soms aan tijd. Bijzonder drukke weken op het werk, maar dat is niets nieuws. Maarten wil aandacht, ook dat is niet nieuw. En helaas doen de was en de strijk ook nog altijd zichzelf niet....

Wat hebben we deze week gedaan? Op sportief gebied wel één en ander. Maandagavond uurtje gaan spinnen; dinsdagavond uurtje spinning en body combat. Woensdag werd wegens onverwachte vermoeidheid en overuren een rustdag, maar dat hebben we donderdag en vrijdag telkens goedgemaakt met nog een uurtje spinning. Werd er dan nog gelopen? Wel ja... eigenlijk wel.Had ik woensdag gepland, maar is er dus niet van gekomen. Gisteren en vandaag wel de beentjes gestrekt:Clipboard02

Naast het sportieve stonden er ook sociale zaken op het programma. Zo had ik gisterennamiddag met Mario en Peggy afgesproken in Antwerpen. We hadden elkaar al een tijdje niet meer gezien en hadden dus véél bij te babbelen. Werd een heel gezellige namiddag, met veel te veel koffie en koekskes, maar vooral veel leuke verhalen. Plannen gesmeed voor de toekomst en lekker gebabbeld. Was gezellig.  Deze middag zijn we gaan brunchen met onze buren (nonkel en tante) en zo meteen gaat belgacom centjes gaan verdienen aan een telefoongesprekje met ons Ruthje. Wij vertrekken woensdag/ donderdag naar Luxemburg, waar we een huisje gehuurd hebben. De Marathon van Luxemburg zaterdag is slechts één punt op de agenda,het moet vooral een gezellig weekend met ons viertjes (Koen, Ruth, Maarten en ik) worden, met wandelingen, spelletjes, leuke babbels enz.... Komt helemaal goed!

Wat de marathon van Luxemburg betreft.... zijn we er klaar voor? Geen idee. De voorbereiding is niet helemaal 100%. Heb slechts één dertiger gelopen, maar de trail in Bouillon was qua tijdsduur dan weer goed voor een marathon. Zoveel kms heb ik niet gemaakt, maar 5-6 u spinnen per week compenseert dat misschien wel. Heb in de fitness recent verschillende keren complimentjes gekregen dat de conditie goed zat, dus wie weet... Maar Luxemburg is zeker niet plat, en helaas moet ik het gezelschap van Ruthje missen wegens een dwarsliggende knie... allemaal factoren die de uitslag gaan bepalen. Laat maar komen die pronostiekjes, wie er het dichtste bijzit, krijgt iets leuks!

14:22 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

10-05-09

PUUR GENIETEN!

Zon, muziek en 30km lopen.... PUUR GENIETEN noem ik dat. Laatste lange duurloop voor Luxemburg. Liep als een trein. Geen last. Leuk ritme. Gestopt wegens tijdsgebrek, had gerust nog een uurtje door kunnen lopen. Kijk, daar doen we het dus voor! Clipboard01

Clipboard02

10:52 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

09-05-09

"Striding", het nieuwe spinnen

Clipboard01Oeps... alweer een weekje voorbij. Merk gelukkig dat ik niet de enige blogger ben bij wie het verbazend stil blijft de laatste tijd. Een en ander gebeurt wel achter de schermen, op facebook, wat toelaat via kortere berichtjes in contact te blijven en elkaar te "poken" of commentaar te geven op leuke foto's. Maar op de blogjes blijft het stil... Tijd om daar even verandering in te brengen. hebben we stilgezeten deze week? Nee hoor, met een marathon voor de deur (vandaag over 14 dagen, jawel), kunnen we het ons niet permitteren om lang stil te blijven zitten. Vorig weekend ging ik de zaterdag 1uur en de zondag 2uur spinnen. Maandagavond ging ik na het werk lopen, in gezelschap van Maarten op de fiets. Een leuk toertje via de ringvaart en de coupure, goed voor 14km in 1:23 (iets sneller dan 10 km/u, hartslag 141). Dinsdagavond uurtje spinnen en uurtje combat. Woensdag had ik de kans deel te nemen aan een demo les striding, een groepsles op loopbanden die op een helling van 27% staan (zie foto), wordt ook wel het nieuwe spinnen genoemd. Was een héél leuke ervaring. Bijzonder lastig, maar heel erg leuk. Even wennen hoor, die loopband werkt met een weerstandsknop, zoals een spinningfiets en er zijn vier verschillende posities op de band. En verschillende soorten stappen ("recovery", "medium", "grand", "slow"....). We zijn wonder boven wonder op de band blijven staan. Heb me goed geamuseerd. Is bovendien milieuvriendelijk, want de loopband wordt door de sporter in werking gehouden, er komt geen electriciteit aan te pas. De lerares, zelf loopster, vertrouwde me toe de helft van haar looptrainingen door striding te hebben vervangen en daardoor véél beter te lopen nu. Hmm.... misschien het overwegen waard. Donderdag geen sport: Maarten en ik gingen samen uit eten voor onze vierde huwelijksverjaardag. Ook gisteren geen sport, er stond een avondj  film op het programma met een kameraad. Die schade hebben we vanmorgen ingehaald: uurtje spinnen gevolgd door een stevig tempoloopje van 9,1 km in 48 min. Liep lekker. Morgen proberen we onze moederdaglunch alvast te verdienen door eerst een LSD van een 30-tal km te doen. Benieuwd hoe dat zal gaan. Prettig weekend iedereen!

20:00 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

01-05-09

M-day minus 22

Hier zijn we weer. Eindelijk weer wat beweging. Op m'n blog, maar ook op sportgebied. Hallo Kroket, m'n quadriceps zijn wel zeer welbespraakt als het aankomt op het me duidelijk maken dat het genoeg was, die Bouillonante. Zondagavond ging alles nog behoorlijk. Maandagochtend daarentegen.... 10 minuten nodig om het ene been uit bed te krijgen, tien minuten voor het andere been... Oh boy. Om van de krampachtige stuiptrekkingen nog maar te zwijgen bij het op- en aflopen van de trappen.  't Moet een komisch zicht geweest zijn, maar leuk was het allesbehalve. Geen sport dus maandag, wel een deugddoende massage 's avonds door Maarten himself. Dinsdag een nieuwe poging. Aha! Maar 5 minuten nodig per been om op te staan. Trappen oplopen gaat.  Trappen af daarentegen.... nog altijd het krampachtige huppelsprongetje... geen sport dus op dinsdag, maaar wel een deugddoende massage van Maarten daarentegen. Woensdag. Derde poging. Driewerf hoera, we geraken zowaar meteen uit bed. Trappen op: no problem. Trappen af: miljaar... nog altijd niet. Dus ook woensdagavond geen sport. Wel een bezoekje aan de fitness voor een saunaatje, naar 't schijnt doet dat deugd. En inderdaad; de beentjes wisten het wel te appreciëren, zodat ik donderdagavond EIN-DE-LIJK weer kon gaan sporten. Zacht beginnen dan maar, niet meteen lopen. Dus een spinningsessie, en die ging goed. Vanmorgen dan maar aan het grote werk begonnen, want over 22 dagen is het de marathon van Luxemburg en dus moeten er toch wat kilometertjes gemaakt worden. Onder een stralend ochtendzonnetje vertrokken voor wat 25 heerlijke kms werden. Weliswaar aan een ietwat hoog tempo voor een trage duurloop, but who cares? Euh... misschien mijn quadriceps morgen?  Maar dat kan geen kwaad, want morgen gaan we naar Decathlon in Kortrijk om nieuwe loop- en spinningspulletjes, lekker rustig dus! Voor de liefhebbers:Clipboard01

blog

21:46 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |