29-08-09

Opgelet! Julie komt in de buurt!

Terug van weggeweest. Helemaal uitgerust, bruingebrand en boordevol energie zette ik gisteren terug voet op Belgische bodem na een heerlijke week in Spanje. Zoals elk jaar trok ik er een weekje naartoe met m'n mama, die er als lerares Spaans haar talenkennis even wil gebruiken en opfrissen. Elk jaar een ander stad, dit jaar werd het Zaragoza. De eerste twee-drie dagen gingen we met de huurauto naar de Pyreneeën om er te wandelen, de rest van de week was city trip in Zaragoza zelf. Een héle leuke reis werd het, lekker in 't zonnetje gezeten op terrasjes, heerlijke tapas gegeten, een mooie wandeling van 4u in de bergen gemaakt (3u bergop en 1u bergaf - we hadden dorst :-)), een kasteel bezocht, vergast geworden op een fluitconcert à l'improviste in de bergen (iets wat voor mezelf als fluitist altijd leuk is), de expo-hallen bezocht, véél gewinkeld (en gekocht-allez, gekregen, altijd leuk shoppen met de mama), Pilar vereerd (you don't want to know) en vooral véél gewandeld. Een leuke reis dus. Maar....

Murphy had het niet zo met mij begrepen deze keer. Wat verkeerd kon gaan ging verkeerd (we hebben er telkens wel énorm goed mee kunnen lachen, dus 't was helemaal niet erg) en 'k heb mezelf meer dan ééns gedurende de reis een ontzettend dom blondje gevoeld. Echt waar. Een greep uit "Julie's stommiteiten": na amper één foto te hebben getrokken begaf mijn fototoestel het.... Bij het ontbijt duwde ik op de "koffieknop" van de koffiemachine en zette mijn kopje er mooi onder... helaas kwam het bruine vocht uit een ander gat, waardoor de koffie overal zat, behalve in mijn tas.... bij het afleveren van de huurauto zocht ik in paniek naar onze koffers... die al 4u in de kamer in 't hotel stonden... en dan de hoofdvogel: we reden met een huurauto, een o-zo-schattige Smart. At least, dat vonden we in 't begin.smart
Bleek dat spel een half-automatische auto te zijn, maar het was natuurlijk niet nodig ons uit te leggen hoe dat marcheert. Bon.. op weg dan maar met die auto, wat in het begin wel vrij goed lukte. De tweede dag stonden we geparkeerd in Linas de Marcuellos, een GAT, ik herhaal, een GAT in de Pyreneeën. Een kerk met 5 huizen. Geen winkel. Geen bar. Van daaruit vertrokken we voor onze wandeling van 4u. Toen we helemaal  dorstig terugkwamen en uitkeken om met de wagen naar het eerste beste terras te rijden, bleek de auto niet te starten. Meer dan een kwartier hebben we aan alle knopjes en pedalen staan muggelen, maar geen beweging in te krijgen. Een knappe lokale spanjaard was wel zo vriendelijk ons een fles water te bezorgen (35°, geen schaduw te bekennen), maar daar stonden we dan. Dus de pechverhelpingsdienst van de huurmaatschappij gebeld. Na meer dan een uur (!!  - mijn mama begon ondertussen van de struiken te eten van de honger hihi) kwam die man toe, hij zet zich aan het stuur en.. DAT DING START gewoon! Blijkt dat dat spel in "N" moet staan om te kunnen starten. Ja zeg....hij kon er gelukkig mee lachen, en wij na een uur of twee ook. Maar 't is nog niet gedaan... de volgende dag wil ik starten vanuit de parking in Zaragoza. onder 't motto "een ezel stoot zich geen twee keer enzoverder" wil ik de pook mooi in "N" zetten alvorens te starten: hij wil NIET! 37 keer over en weer met die pook. Bleef in "1" staan. Mama geprobeerd. Zelfde liedje. Ten einde raad (ondertussen was ons ticketje van de betaalparking natuurlijk vervallen) de peetie van de parkeergarage geroepen. Je gelooft het nooit: die vent zet zich achter het stuur, hij wijst nog maar naar die pook, en die auto start! Ik was om te ontploffen! Voor mij dus nooit meer een smart, écht niet!

We hebben met dat alles wel goed gelachen achteraf hoor, echt wel. ik zei het al, een hele leuke, deugddoende en rustgevende vakantie gehad. Eén foto wil ik jullie niet onthouden: vakantie met mijn mama betekent altijd dat we overal "op" moeten. Hoe meer torens hoe liever! Dus toen we het domein van de wereldtentoonstelling van vorig jaar bezochten en in de verte zo'n téléférique zagen, voelde ik de bui al hangen: mama moést erop :-) Nu ben ik niet zo'n held in dat soort zaken. Zo'n gesloten ei zoals daar, dat ging nog wel, maar zeker van die open liften, daar krijg ik de wubbes van. Maar toch, we gingen erop. Of ik op m'n gemak zat? Aan jullie om te oordelen:ei

'k Zou nog één belangrijk iets vergeten vermelden.... lopen! Uiteraard gingen mijn beste vriendjes Asics en Garmin mee naar Zaragoza. En uiteraard mochten zij ook eens van Spanje proeven en hun neus buiten de valies en de hotelkamer steken. Twee keer ben ik gaan lopen in Zaragoza, telkens zo rond een uur of 7 's avonds, als het wat "frisser" werd. Hoewel, frisser is natuurlijk relatief. 't Was dan "maar" 28 of 30 graden, wat in vergelijking met de >35 van overdag wel meeviel, maar wat voor een koudeminnend Belgje als mezelf nog steeds veel weg heeft van een bakoven.  't Werden dan ook twee rustige "losloopjes", langs de oevers van de Ebro, in de hoop dat de nabijheid van water enige friste zou bieden (woeha- verkeerd gedacht). Heel leuk, bleek de Watersportbaan van Zaragoza te zijn, met veel collega-lopers, en mooie looppaadjes. Twee keer een kleine 9km gelopen. De derde dag was het om 7u 's avonds nog altijd 38 graden, toen heb ik feestelijk bedankt. Er zijn grenzen! Hieronder een luchtfotootje van het loopexperiment:zaragozaparcours

En zo zijn we bijna aan het einde van de maand augustus gekomen. Met reeds 191km op de teller en een lange duurloop van 25km gepland voor morgenochtend wordt augustus dé topmaand van 2009. Ik liep nu in 2009 reeds meer dan in heel 2006... freaky! Nog 7 weken voor de marathon van Amsterdam... het begint af te korten!

20:26 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

23-08-09

Eindelijk vakantie!

Beste lezertjes, ik ben ermee weg! Een weekje zalig genieten van zon, bergen, lekkere tapas en granizado de limon, knappe Spanjaarden en vooral.... rust! 't Is van januari geleden dat ik nog eens een weekje vakantie heb gehad, dus 't is heel erg welkom! Vrijdag ben ik terug! Mijn lieve schat moet me ondertussen missen, hij blijft gewoon thuis, maar binnenkort gaan we samen naar Amsterdam en New York, dus dat zal wel veel goedmaken!

Clipboard01

Voor de rest alles perfect op schema. We spinnen, combatten en lopen erop los. Vrijdag zelfs voor een eerste keer Zumba geprobeerd (de max - ik voel spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had) en gisteren nog een lange duurloop van 25km eruit geperst in de aanloop naar Amsterdam. En ja... de loopschoenen gaan mee naar Spanje, al was het maar om eens een Garmin-plaatje uit de Pyreneeën te hebben.

Tot volgende week!

06:30 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

09-08-09

Van nationale feestdag tot net-geen-Mexicaanse griep

't Ligt in de mens zijn aard om altijd vooruit te kijken, naar wat nog komen moet. Nog 14 dagen en ik vertrek naar Spanje.... Nog 1 maand en 't is weblogtraining ... nog 2 maand en 't is de marathon van Amsterdam.... nog 2,5 maand en we vertrekken naar New York. Maar wat een mens al eens vergeet te doen is om terug te kijken... die oefening deed ik vandaag eens en 'k moest tot mijn ontzetting vaststellen dat het alweer 3 weken geleden is sinds ik nog eens iets heb geblogd... Hoe schandalig!  En eigenlijk... als we dan toch filosoferen.. eigenlijk verliest een mens veel tijd met het terugblikken en vooruitkijken... zoveel tijd dat een mens vergeet te genieten van het moment zelf. Ha! Dus, wat gaan we daaraan doen? NU een blogje schrijven en daar gewoon van genieten. Voila :-)

imagesWaar waren we gebleven? Juist ja, ik schreef de vorige keer dat we - ondanks de drukke tijden - mooi op schema bleven qua training en bijna dagelijks gingen sporten. Te vroeg victorie gekraaid! Jaja... een jaarlijks weerkerend fenomeen als de Gentse Feesten heeft rijkelijk roet in 't eten gestrooid. Op 20/7 gingen we 's avonds naar Les Truttes kijken (gigantisch goed) - tot 12u. Maar toen spraken we af met vrienden, en werd het plotseling 3u 's morgens.... en toen vroeg één van die vrienden of we niet mee wilden naar zijn appartement in Oostende... en zo werd het ruim na 4u voor we in ons bed lagen. De nationale feestdag brachten we dus aan 't zeetje door. Geen sportieve toestanden - daarvoor waren we te moe. We hebben ons, een beetje schuldbewust, toch van Raversijde naar Middelkerke 'gesleept' langs den dijk, om daar op een terrasje neer te ploffen en te genieten van een gigantische coupe ijs...Ach ja, het moet eens kunnen he. Helaas hebben we daardoor de mooie speech van de koning gemist, of een poging van de premier om het volkslied te zingen. Maar of we dat nu erg vinden? We kunnen ermee leven, het trauma is inmiddels verwerkt :-)

De rest van de Gentse Feesten week moesten we werken, maar vanaf de vrijdag zijn we er weer stevig ingevlogen. Maarten en ik ontdekten 'Gent Beach' aan het Francois Laurentplein en waren meteen verkocht. De "back to the 90's party" en "DJ sven Ornelis" was telkens gepland tot 23u, maar op één of andere manier werd het toch telkens ruim 1u voor we 't strand weer verlieten. Nadien nog samenkomen met vriendjes (Kris, Geert, Jurgen, Birgit, Kris, Tessa,...).... op de vlasmartk en Sint-Baafs... het was megawijs. Maarten zijn dansmoves mogen dan misschien niet professioneel zijn, we hebben er wél enorm veel lol mee gehad :-) De zaterdag is Silvie, een vriendin, overdag langskomen om samen te gaan eten (héél gezellig) en de zondagnamiddag gingen we met collega's op stap.

Clipboard04Einde van de Feesten.... weer tijd om te sporten zou je denken. Wel ja. Helaas hebben we aan die feesten ook meer overgehouden dan een lege portemonnee en wat vermoeidheid... Tegen de dinsdag had ik koorts en hoofdpijn. Ik dacht van vermoeidheid. Maar op het werk was inmiddels een officiele nota verschenen waarin stond dat al wie meer dan één symptoom van de Mexicaanse griep had (koorts, hoofdpijn, buikpijn, buikloop, hoesten,...) éérst naar de dokter moest alvorens nog te mogen komen werken. Toen tegen de woensdag ook m'n buik maar vreemd deed, ging ik toch maar naar de dokter. Die moest eerst eens heel goed lachen "madammeke, als iedereen in Gent die koorts en hoofdpijn heeft naar de dokter moet gaan, dan zou ik wel te doen hebben...."... maar uiteindelijk bleek ik toch wel buikgriep te hebben. Dus de rest van de week platte rust thuis.... M'n dagen doorgebracht met het bekijken van 37 afleveringen van Friends, Sex and the city enz... en zeker het vermelden waard: het homeshopping kanaal. 'k Heb me serieus moeten inhouden om geen multifunctionele mixer, the ab-pro buikspiermachine of een formidastische heggeschaar te kopen.... (not).

Deze week zijn we dan ein-de-lijk weer eens deftig in gang geschoten, met op dinsdag, donderdag en vrijdag spinning, dinsdag ook nog combat en dan woensdag, donderdag, zaterdag én vandaag een looptraining. HIeronder een klein overzicht van alle trainingen (enkel het lopen, geen spinning e.d.) sinds 20/7. En een foto van het parcours van gisteren. Een eerste lange duurloop in de aanloop naa de marathon van Amsterdam.Clipboard03

Clipboard01

Gisteren waren we dan ook nog uitgenodigd bij Mario & Peggy in Mol voor een BBQ. Die was eigenlijk al eind juni gepland, maar de appendix van dochtertje Sanne bracht één en ander in de war, waardoor het uitgesteld werd. Maar uitstel is geen afstel. En dus hebben we gisteren lekker genoten van een heerlijke dag in Mol. Leuk gebabbeld, lekker gegeten, een mooie wandeling gemaakt en... van Mario's zelfgemaakte chocoladetaart gegeten! Vandaag dus maar een extra toertje gaan lopen om die kilootjes kwijt te zijn :-)

17:21 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |