11-04-11

Paris marathon.... volgens mij voelen de échte "échte" zich toch iets anders :)

Drie weken geleden nog zei iemand tegen me "jij loopt marathons, amai, jij bent een échte". En ok, ik had - tot gisteren - inderdaad al 7 marathons gelopen en heb een PR op m'n naam staan waar ik best tevreden mee ben (3:43:10), maar na mijn achtste marathon, die ik gisteren in Parijs liep.... voelde ik me misschien wel trots en tevreden (écht wel) maar....  allesbehalve een échte :)

Aan de voorbereiding heeft het niet gelegen, deze verliep bijzonder vlot, zonder pijntjes of blessures, met maar liefst 5 dertigers in héél deftige tijden en op een heel vlotte manier. De weegschaal was me behoorlijk gunstig gezind en de spirit zat goed. Ik had er zin in. In de marathon. In het weekend Parijs. In 't gezelschap.... Het enige wat ik nog moest doen was aftellen tot aan de start....

En toen liep het mis... zoals ALTIJD de week voor de marathon werd ik ziek. Nu panikeer ik daar ondertussen niet meer over. De week voor de marathon van Amsterdam (die ik in 3u58 liep), zat ik een hele week thuis met koorts en luchtwegproblemen, en de week voor de marathon van Asuncion (3u43) belandde ik zelfs in het ziekenhuis. Dus toen de dokter vorige dinsdag bij mij een keelontsteking vaststelde, was dat niet onmiddellijk een reden tot paniek. En zoals de dokter had voorspeld waren koorts en keelpijn netjes tegen donderdagavond verdwenen. Alleen... had ik de vrijdag last van de luchtwegen... niet erg... maar toch.... vervelend. En dus was het met een ietwat dubbel gevoel dat ik zaterdag richting Parijs vertrok. Voor de éérste keer ooit had ik geen goed gevoel voor de start. Er was twijfel. Zou ik starten?

Zaterdag vertrokken we samen met Nico naar Parijs en na verschillende plaspauzes (ja, die domme carbolode liep precies gewoon losjes door m'n lichaam heen) bereikten we de Franse lichtstad. Niet zonder tijdens de rit de cd te hebben beluisterd natuurlijk die ik won met de tombola van Nico's carnaval. "Vlaanderen's beste"..... hmmm... als dat Vlaanderen's beste was, dan wil ik het slechste echt niet horen. Van Willy Willy over Tom Waes tot Bart Kaell en SHa-na.... Maarten, Nico en ik waren alvast niet enthousiast. We konden het dan ook niet laten van tijdens één van de plaspauzes het cd-tje in kwestie netjes te deponeren... onder de ruitenwisser van een Belgische wagen die er stond gepasseerd. Hopelijk waren zij WEL fan ;-) Anyway, in Parijs aangekomen trokken NIco en ik naar de marathon-expo, waar we zonder problemen ons nummertjes kregen, ons chip en elk een T-shirt kochten van de marathon. Veel standjes met loopgerief en van andere marathons... vooral het standje van de marathon van Brussel kreeg veel aandacht (er stond een grote pot spekken) en de stand van "Anita" (no comment). Tegen dat we terugwaren in 't hotel waren supporters Berry en Inge ook toegekomen en gingen we nog samen gezellig een hapje eten in 't hotel.

Clipboard04.jpgD-day. Zondagochtend. Marathondag. Ik sta op met een verstopte neus en een potdichte luchtweg.... "nie puppen Mestdagh, kom op". Pannenkoekjes eten, sandwichkes met nutella en dan samen met Nico en onze trouwe supporters (Berry, inge en Maarten dus) richting start. Reeds de tweede keer dat ik in Parijs loop, en toch blijft het indrukwekkend: de hele metro gevuld met lopers, de conducteur die ons "bonne course" wenst, de massa's mensen aan de Champs Elysées, de spanning die er heerst, het geluid van de helikopter... het hoort er allemaal bij. We babbelen nog even, vloeken even omdat nIco's Garmin besloten heeft de geest te geven (ook een schitterend moment) en verdwijnen dan in ons startvak. Nog geen 9u 's morgens en het is al "aangenaam warm". Dat belooft voor later. Het gevoel van 2007 -  toen het 32 graden was op marathondag - kwam naar boven - maar werd netjes weggeduwd. Door de zenuwen werd de verstopte neus naar de achtergrond verdrongen en toen even later het muziekje begon te spelen (gelukkig geen Charriots of FIre of 'k stond al weer te blèten aan de start, nee, deze keer een pittig dansnummer), zat er maar één ding in m'n hoofd: LOPEN. We kregen dan ook nog het gezelschap van Joeri. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

De start ging ontzettend vlot. 40.000 man moest over de startlijn.... en toch mochten wij al 9 minuten na het startschot van start gaan. NIco's conditie zat supergoed, voor mij was het bang afwachten wat de eerste 5km zou geven. Wat zouden de luchtwegen zeggen? Indien protest zou ik stoppen aan 5km, daar was ons hotel en daar stonden onze supporters voor een eerste keer, dat was het plan :) MAar het ging behoorlijk. We liepen vlotjes en het vooropgestelde tempo van 5.27 min/km werd zonder problemen gehaald. Ik moest Nico zelfs af en toe tot de orde roepen, of meneer ging NOG sneller :) Geweldig parcours, langs het louvre en dan richting Bastille. Super gewoon. De sfeer. Het publiek.... puur geniéten. Echt genieten! De kosten om onze namen op ons afgrijselijk groene shirts te laten drukken hebben we er zeker uitgehaald. Ongelofelijk hoeveel mensen ons hebben aangemoedig. Julie werd wel af en toe JUlie (klemtoon op JU ipv op IE) of Jullie of July of.... en Nico werd even "Nicole", maar de intenties waren goed en het deed ongelofelijk deugd. Ik liep op vleugeltjes. En dus besloot ik, aan km 5 (zie foto) om toch maar even door te lopen :)

Clipboard01.jpg

Het bleef vlot gaan, richting bois de Vincennes (schaduw!) en dan in het bos zelf. Prachtig parcours, hoewel niet nieuw, het bleef verrassen. Minder waren de bevoorradingen, die er wel in overvloed waren maar... telkens maar aan één ka nt van de baan, en als je dan met 40.000 man moet passeren.... verlies je énorm veel tijd. Gelukkig zorgden NIco, Joeri en ik voor elkaar en hadden we telkens voldoende water voorhanden. De kilometers vlogen onder ons voeten door en de luchtwegen protesteerden  - danku ricolasnoepkes - niet al te erg. Maar.... het was toch zo warm. Niet zo erg als in 2007, maar warm genoeg om bij elke bevoorrading één flesje léég te drinken en één over je hoofd te kieperen. Resultaat: tegen km 25 liep ik gelijk een verzopen kieken door de Franse hoofdstad... ik had gelukkig uit de fouten van 2007 geleerd en was niét onder de spuiten van de brandweer gelopen, zodat m'n voeten gelukkig droogbleven. Maar warm of niet, we gingen door. EN het ging redelijk. Tot aan de tunnels. De tunnels zelf vond ik niet erg, die waren goed te doen, maar telkens je uit de tunnels kwam, kreeg je de warmte gewoon in je gezicht gesmeten, die viel als een blok op je, en na de laatste tunnel.... ging bij bibi het licht uit. Ik probeerde nog even vol te houden omdat onze supporters op km 30 stonden met een flesje cola, waaraan ik nu ALLE hoop had gegeven (misschien doet dat hét nog), maar aan 31km was de batterij écht op. Nico liep vrolijk verder - op weg naar een PR - en ik besloot te finishen, kost wat kost, maar op mijn tempo.

De eerste 4 km gingen nog redelijk vlot denk ik, want ik liep uiteindelijk de eerste 35km in 3u14 - een meer dan behoorlijke tijd en een tijd onder de 4u zat er op dat moment nog dik in. Maar km 36 ging aan een tempo dat amper sneller ging dan wandelen. Waarom mezelf dan pijnigen en niet gewoon wandelen? HOERA! Briljant idee. NIet dat ik er trots op ben -  ik heb nog NOOIT gewandeld in een marathon en beschouwde dit zo'n beetje als een nederlaag - maar het was wel een slimme beslissing. M'n lijfje was blij met de recuperatietijd en toen ik een km verder weer ging lopen, ging dat plots weer een pak vlotter. HOERA! We hebben het gevonden: de laatste 6 km werden afwisselend 1km wandelen, 1 km lopen.  En eigenlijk... da wandelen is ook nog plezant zenne :) ik had een boeiende conversatie met een Schot, zag Veerle (die nog superfris zat na 38km) voorbijzoeven, lette veel meer op de prachtige omgeving,  en 't was een Pool die me ertoe aanzette de laatste 2km nog te lopen, toch wel wijs.  Wat me opnieuw opviel - en ik heb dat enkel nog maar in Parijs meegemaakt  - zijn de vele "gewonden" langs de kant... nog nooit heb ik zoveel mensen zien flauwvallen, schuimbekken, schudden.... als in Parijs. Zeker 7 ambulances zijn me gepasseerd.... echt akelig. 't Zal wel aan het warme weer liggen, maar ik blijf me afvragen hoeveel mensen onvoorbereid aan zo'n marathon beginnen en hoeveel mensen niét naar hun lichaam luisteren op het moment zelf...

Clipboard02.jpgAnyway, ik heb wél naar m'n lijfje geluisterd en ben blij dat ik het gedaan heb. Ik kwam uiteindelijk toch nog redelijk fris én al lopend aan de finish na 4u05, inclusief 3 km wandelen.Eens het 42-km bord in zicht kreeg ik vleugeltjes en was het gewoon nog enkele meters volhouden tot de finish. Géén PR misschien, maar wél een parcoursrecord, want in 2007 liep ik hier 4u25 én een persoonlijk-PR in de zin van "naar je lichaam luisteren". Vroeger zou ik nooit hebben gewandeld, ik zou koppig hebben voortgelopen met alle gevolgen vandien, en nu heb ik gedaan wat goed voelde en het eindresultaat is nog altijd iets om trots op te zijn. VOila :)

Clipboard07.jpgNico - die een SCHITTEREND PR haalde in 3u53 - stond me op te wachten aan de finish, waar we elkaar verdiend feliciteerden en dan ons medaille en T-shirt in ontvangst namen en dan naar de SUPER-supporters gingen om nog na te genieten. De rest van het weekend was genieten - genieten - genieten in goed gezelschap. Meer moest dat niet zijn!

 

 

 

Nico - merci voor 't gezelschap, zowel tijdens de trainingen als de marathon zelf en dikke proficiat, ik ben trots op je. Maarten, Berry en Inge - merci voor te supporteren! Clipboard03.jpg

21:34 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Mooi verslag Julie, en als ik dat zo lees wil ik ook nog wel eens een marathon lopen. Knap gedaan. Dikke proficiat, pr of geen pr, je hebt het toch weer gedaan!

Gepost door: Edith | 11-04-11

Een mooie prestatie geleverd jongedame!! Proficiat!!

Gepost door: Tiny | 11-04-11

en toch ben je een echte!!!

Gepost door: Koen | 12-04-11

Mooie prestatie Julie! Gelijk heb je, een beetje wandelen kan geen kwaad. Heb ik ook gedaan, want kreeg een serieus warmteklopke... 't Viel me ook op, hoeveel "lijken" ik tegenkwam... Groetjes, Jan.

Gepost door: aprilvis | 12-04-11

Wat staat er op de Gentse tramkoarte? Nie pleujen!!! En zo heb je er weer eentje bij zie.

Gepost door: cremke | 12-04-11

Mooi verslag en weet je wat: verleden jaar liep ik in Parijs 4:05:16!

Gepost door: Spencerwoman | 13-04-11

Ik twijfel niet : je bent een echte ! Echte luisteren naar hun lichaam en nemen geen risico's. Proficiat met weer een mooi geschreven verslag en een goed gelopen marathon. Hoe meer zo'n verhalen ik lees, hoe meer motivatie ik krijg om te blijven trainen !

Gepost door: Wim DE OLIFANT | 13-04-11

Leuk verslag van een marathon met hindernissen die je niet van de finish af hebben kunnen houden. Knap doorgezet, je bent dus toch een echte.

Gepost door: John | 19-04-11

Mooie prestatie hoor. Knap dat je hebt doorgebeten. Een prachtig verslag en leuke foto's trouwens ook. Aplaus!

Gepost door: Wisken | 25-04-11

Mooie prestatie hoor. Knap dat je hebt doorgebeten. Een prachtig verslag en leuke foto's trouwens ook. Applaus!

Gepost door: Wisken | 25-04-11

Mooi gedaan Julie, lang niet op je blog geweest maar leuk dat ook jij nog altijd blogjes schrijft.
Er zijn eer inmiddels al vele afgevallen maar wij zijn de "echte" bloggers.
Marathons blijven altijd een lange afstand waarin het mij tot op heden nog nooit gelukt is om niet te wandelen. Kijk er naar uit dat ik hem eens uit ren volledig.
Groetjes
Richard

Gepost door: Richard | 05-05-11

De commentaren zijn gesloten.