29-05-11

20 km van Brussel: en opnieuw een dik vet PR :-)

Clipboard02.jpgDe laatste zondag van mei - traditioneel met stip in m'n agenda aangeduid: de 20 KM VAN BRUSSEL! Na twee jaren van "did not starts" om allerlei treurige redenen (2006 en 2007) volgden al drie jaren van "survived, finished and enjoyed" (2008, 2009 en 2010), met telkens een tijd die ietsje beter was dan het jaar voordien. Nu was mijn tijd van vorig jaar al behoorlijk scherp (1u40m59s), maar na m'n PR op de 10 km in Gent twee weken geleden begon ik zowaar te geloven in een sub 1u40 tijd. Tenminste.... ALS ik een goede dag had ... ALS het niet te warm was .... ALS de heuvels niet gegroeid waren enz... een heleboel als-en dus. Met andere woorden: een groot vraagteken wat het vandaag in Brussel zou worden. Wat ik deze morgen alvast wél wist is dat ik met nummerke 1786 aan de koning zijn deur zou passeren en dat het sowieso een leuke dag met vriendjes zou worden.

Clipboard03.jpgStipt om 12u30 stond taxi Berry voor mijn deur geparkeerd met medepassagier Nico al aan boord. Leuk hoor, zo'n taxidienst (danku Berry ;-)). Helemaal vlot naar de hoofdstad gebracht worden, in goed gezelschap, al kwetterend en lachend - de ietwat jeanetterige mannelijke GPS-stem namen we er dan maar bij. Berry reed ons na 45 min netjes de "geheime parking" binnen op 400m van de start en toen kon de pret beginnen. Nico en ik waren er alvast klaar voor, we hadden voor de gelegenheid nog eens onze knalgroene T-shirtjes aangetrokken van in Parijs en poseerden er graag mee voor de foto met een deel van Berry's nutellavoorraad in zijn koffer :). Berry spelde netjes zijn twee (!!) borstnummers aan zijn shirtje (een mens kan nooit genoeg borstnummers hebben) en we konden op weg. Afspraak met de andere vriendjes aan het kanon. Daar vonden we inderdaad al snel Chris en Vincent, Koen, Christophe, Fré,.... zoals altijd een vrolijk weerzien. Berry moest even met de ferrero-boys op de foto en ondertussen keken wij ons ogen uit naar de zovele mensen die per sé nog even in het startvak moesten gaan opwarmen. Belachelijk zicht zenne, hele tijd liepen die rondjes van ocharme 200 meter, en naarmate er meer volk in 't startvak stond, werden hun rondjes nog kleiner. VOlgens mij hadden die al 20km gelopen nog voor de 20 km startte....bende strevers ;-)

Om kwart voor drie gingen ook wij het startvak binnen, net op tijd voor de Bolero van Ravel. Onmogelijk hoe lang da spel duurt, echt nie normaal,  maar toegegeven, het blijft een speciaal moment, zo met 30.000 lopers onder de bogen aan het jubelpark. Emobeestjes als mezelf hebben nie veel meer nodig om kippevel te krijgen. Gelukkig bracht het Belgisch volkslied de nodige hulp - alle kiekevel meteen verdwenen LOL. Dan een ferm kanonschot en we waren vertrokken! Wat zou het worden? Op voorhand kan je 't moeilijk zeggen, maar tijdens de eerste km weet je 't vaak wel al. En ik wist het: het zat goed. 't Koppeke was gretig, de beentjes wilden mee. Met andere woorden "Mestdagh, ge moet er voor gaan". Ik vlieg vooruit, als vanzelf. De wetstraat nog niet uit, of Nico en ik vinden Berry al niet meer terug. Jammer. Maar elk loopt zijn eigen tempo natuurlijk. EN zo ook Nico.... het verlies van Berry amper verwerkt (lol ;-)) of ook Nico haakte af "ga maar Julie, naar mij moet je niet kijken". En zo passeerde ik héél alleen (allez, tussen nog 31997 andere lopers die ik niet kende) aan de koning zijn deur. Dat koningshuis moet een impuls geweest zijn voor ons Nico, want plots was ie daar weer - JUIJ - maar na de tunnels aan de Louisalaan moest NIco toch afhaken. Julie dus alleen door. En het ging supergoed. Het leuke is - ik weet ondertussen welke de lastige, saaie en moeilijke stukken zijn, en je hebt een jaar tijd om je eraan te herinneren hoe lastig, saai en moeilijk die stukken dan wel zijn. OP het moment dat je dan eindelijk die stukken aan het lopen bent, blijkt het eigenlijk allemaal best mee te vallen :) snap daar iets van. Ik bleef lopen. Zweven. Genieten. Stak de ene na de andere voorbij. Wachtte op de man met de hamer, maar die kwam nie langs - toch niet voor mij (ik zag helaas een man aan km 19.5 gereanimeerd worden met hartmassage en mond-op-mond-beademing en al - da's minder). 20 km lang heb ik genoten. Aan km 15 stak ik ex-collega Hans voorbij, aan km 17 ex-collega Bart. Mentale opstekers, want dat zijn snelle lopers. Minstens 40 mannekes van Belgacom stak ik voorbij, die mannen lopen precies al even traag als hun internetverbinding LOL. De tervurenlaan ging gelijk niets, en toen ik de bogen zag opduiken en 1u33 op 'mn garmin zag staan, perste ik er nog een laatste sprintje uit. Na 1:39:33 kwam ik over de eindstreep. DOODCONTENT!!! Onder 1u40 is gelukt! En een nieuw PR !!

Clipboard01.jpg

NIet veel later arriveerde ook NIco die het schitterend had gedaan en samen namen we onze medaille en een stuk of 37 marsen in ontvangst. Aan het kanon troffen we opnieuw onze vriendjes, verhalen werden uitgewisseld, tijden vergeleken (iedereen deed het super en beter dan vorig jaar!). Leuk! In volle euforie van de geleverde prestaties gaan we  - net als vorig jaar na de wedstrijd - op zoek naar het grote kraam met spekken (voor de Nederlandse lezers: snoepjes). Vorig jaar kochten Nico, Berry en ik een grote zak spekken voor gelijk meer dan 5 EUR en hebben we er de hele terugweg naar huis van zitten eten. En nu? Wat krijgen we nou? In de verste verte geen spekkenkraam te zien..... ze hadden het vervangen door een kraam met appels, appelsienen en kersen..... dameendjenie! 'k Weet nie welke druif dat idee gehad heeft, maar briljant was het allerminst!

Dan maar terug naar de auto. In de parkeergarage fristen we ons snel even op terwijl Berry een gevecht aanging met de parkeerautomaat die het wisselgeld (10 EUR) volledig in 10-centstukskes aan het uitspuwen was - oh joy -  en dan terug naar huis.

Een méér dan geslaagde dag!

20:11 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-05-11

15/05/2011: Stadsloop Gent: een onverwacht VET PR :-)

Clipboard02.jpgAls geboren en getogen Gentenaar - slecht voor een korte periode verwisselde ik mijn thuisstad voor de hoofdstad maar da's een jeugdzonde die me vast en zeker vergeven wordt - én hardloper staat de Stadsloop in Gent natuurlijk met stip in m'n agenda aangeduid. En vandaag was het dan eindelijk weer zover: de Gentse binnenstad liep vol met lopers van overal die kwamen voor een tochtje van 5 of 10 km door de Gentse binnenstad. Een pittig tochtje, want 't is geen gemakkelijk parcours: de vele bochten, kasseien en vooral de hellingen maken dat een strakke eindtijd wel heel ambitieus wordt. Mijn verwachtingen waren dan ook zelf niet te ambitieus: sneller dan vorig jaar (54 minuten), daar zou ik al heel tevreden mee zijn. Ik ben immers een ochtendloper. Of een avondloper. Maar allesbehalve een namiddagloper. Anderzijds ben ik ondertussen een kleine 7 kilo lichter, dat speelt dan weer in m'n voordeel. Met andere woorden: geen flauw idee had ik vanmorgen, toen ik om 11u al om m'n borstnummer ging,  hoe het deze namiddag zou gaan. We kregen trouwens niet alleen een borstnummer, maar ook een rugnummer met "108" erop, ter nagedachtenis van Wouter Weylandt. Het was de hoop van de organisatie om zoveel mogelijk mensen met dat nummer te laten lopen. Ik heb het toch maar bij mijn nummerke "1140" gehouden - ik ben altijd al meer een talenknobbel dan een cijferfan geweest ;-)

Rond halftwee vertrokken Maarten en ik dan naar 't Sint PIetersplein, waar we nog net op tijd waren om de start van de 5 km - waar Chris aan meedeed- mee te maken. Al gauw zagen we vriendjes Nico, Vinnie en Patricia en haar man die kwamen lopen / supporteren. De brandstof voor de supporters (boucheekes van cote dor) werd bovengehaald en onder de lopers heerste een gezellige nervositeit, zoals altijd voor de wedstrijd. Opvallend veel blauwe shirtjes van Universiteit Gent - vanaf morgen mijn werkgever- ook.... hmmm.... zou ik volgend jaar ook in die kleurtjes mogen lopen dan? Hopelijk wel! We wandelen naar de finish om de eerste snelle lopers al te verwelkomen na amper 15min. Snelle mensen allemaal! Een verdwaalde senior in witte kleren en een bontjas (??) probeerde even de show te stelen maar uiteindelijk ging de aandacht toch naar de talrijke sportievelingen. En wie kwam daar als 5e dame de berg naar beneden bollen? Ons Chris! Knap gelopen meid! Proficiat!

Clipboard01.jpgOndertussen werd het halfdrie, en tijd voor mezelf om me naar de start te begeven. Geflankeer door mijn trouwe supporters Nico en Maarten ("bouchées, welke bouchées?... die zijn allemaal al op) begeef ik me naar de start. Een MASSA volk, ongelofelijk veel. Ik stel me redelijk vooraan omdat ik ondertussen voel dat het in me zit. Het vertrouwen is er. De vorm is er. En vooral: de GOESTING is er Lachen. EN dan moet je er voor gaan. Muziekje op en... weg ermee! Het wordt een vliegende start met een eerste kilometer de hele tijd naar beneden, die ik makkelijk aan 4 min/km liep, geweldig. Het ging goed. Het leuke aan een thuismatch is dat je er veel mensen kent. Aan km 2 stond mijn huisarts te zwaaien, aan km 3 mijn nonkel en tante (leuk!), enz.... het gevarieerde parcours en de vele obstakels op de weg zorgden ervoor dat we ons geen moment verveelden en ik bleef maar vliegen. 3 km in 14 min... nog nooit gezien! De kilometers vlogen onder mijn voeten door en voor ik het wist waren we al via de coupure en de vrijdagsmarkt aan de visserij terecht gekomen. Km 5 en ne kluts. Yiha! Na 6.5 km krijg ik het toch een beetje lastiger, maar ondertussen heeft het koppeke door dat een PR erin zit, en dan komt het koppige kantje van me boven. WE GAAN DOOR. Wat doen we dan als het lastig wordt? Ervaring leert ondertussen dat er een wel héél effectieve strategie is, met name: "men zoeke een schoon kontje dat snel loopt en men blijve erachter". NU bleek de zoektocht naar het schone kontje op zich - sorry mensen - eigenlijk veel moeilijker dan het er blijven achter lopen aan een hoog tempo nadien. Maar soit. Eens mijn "target" gevonden bleef ik me op één ding concentreren: die billen. En die billen brachten me feilloos - lans de brug en de visserij én de helling in de Sint Pietersnieuwstraat naar de finish in een gewéldige tijd! Mijn PR maar liefst met meer dan een minuut verbroken, ik liep de matten over na 44min50sec (vorig PR: 45:59) en had eigenlijk nog wel over want ik kwam zowat al dansend over de finish. Ik had wél de beleefdheid mijn "target" te bedanken voor het haaswerk (ik heb hem wel niet mijn criteria verteld LOL), nam dan mijn medaille in ontvangst en vond al snel mijn vriendjes terug voor een gezellige nababbel.

Wat blijkt? NIco en Maarten hadden alle lopers geteld in truitjes van UGEnt die meededen aan de 10 km (=werknemers van UGent), en..... ik was de 10e (evenwel nog zonder truitje want ik werk er pas vanaf morgen) maar wel de EERSTE dame! Dat belooft voor eventuele bedrijvenloopjes :-)

Heel benieuwd hoe mijn vriendjes Stefan, Mimo, Birgit, Pieter,... het allemaal hebben gedaan, ook zij zetten vandaag hun beste beentje voor in Gent.

En nu kan ik met een heel tevreden gevoel beginnen aftellen naar morgen.... het begin van een nieuw professioneel tijdperk... mijn eerste dag als beleidsmedewerker aan de UGent. SPANNEND!

17:35 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |