13-11-11

Andiamo a Milano

images.jpgIk zal maar meteen met de deur in huis vallen in plaats van duizend en één excuses te vermelden waarom het nu alweer zo lang geleden is sinds m'n laatste berichtje: ik heb geen zittend gat. Echt niet. Als ik een uur stilzit word ik onrustig. Dan begint het vanbinnen te borrelen, begin ik te schuiven op m'n stoel en schreeuwt elke vezel van m'n lijf het uit dat het iets wil doe-oe-oe-oe-oen. Geen zittend gat dus. Geen urenlange etentjes voor mij dus noch 8-uur lange uiteenzettingen en zelfs lang uitslapen en in bed bijven liggen blijken grote uitdagingen. Het moet vooruit gaan! Actie please voor deze dame. En dat geldt op veel vlakken, heel zeker wat reizen betreft. Sluit me niet op in dit kleine landje. Een maand zonder reisvooruitzichten is als.... een maand zonder chocolade.... een maand zonder Maarten... een maand zonder al wat leuk is. Nee, ondergetekende moet op tijd en stond dit landje uit, de wereld verkennen, horizonten verbreden, sfeer opsnuiven, talen leren, smaken ontdekken, plekjes in haar hartje sluiten. Echt wel. 't Is niet voor niets dat ik een jaar in de States studeerde en vorig jaar 2 maand naar Paraguay trok. Als het aan mij lag... reisde ik continu de wereld rond. Helaas is dat niet mogelijk natuurlijk, want voor reizen zijn centjes nodig en voor centjes... moeten we werken. Dus heel hard en goed werken is de boodschap om dan veel te kunnen reizen. En eigenlijk mag ik dit jaar nog niet klagen:

julie.jpgIn januari gingen we skiën, in maart was ik in Washington voor het werk. April betekende een retourtje Parijs voor de marathon en nog een trip over de plas voor een tiendaagse in New York. Fijn fijn. In juli volgde vrij onverwachts een weekje provence en in september brachten we de Duitsers een bezoekje in Berlijn. Da's al niet mis eigenlijk, op één jaar tijd. En toch.... het kan altijd beter!  En dus.... trok ik twee weken geleden naar Milaan! 't Is een jaarlijkse traditie, het reisje met m'n mama. Pure moeder-dochter quality time, echter dan dat kan je 't niet hebben. Tot nu toe gingen we elk jaar naar Spanje waar m'n mama, lerares SPaans, haar hartje kon ophalen in de Spaanse taal. Maar na bijna 15 jaar reizen hebben we Spanje wel zowat gezien en aangezien de mama nu met pensioen is en we ook eens naar een niet-Spaanssprekend land konden werd het: MILAAN :-).

duomo.jpgDit is een sportblog, geen reisblog, dus ik spaar jullie de details. Toch wil ik meegeven dat het vijf geweldige dagen werden in deze ITaliaanse modestad. Het winkelen beperkte zich noodgedwongen tot windowshoppen (een rokje voor 1500 euro was toch wel iets boven ons budget - en eerlijk gezegd, die kleding van GUcci en Prada vind ik niet eens zo mooi), maar we genoten met volle teugen van de grandeur van de duomo, het indrukwekkende podium van de scala van Milaan, de superzalige Italiaanse keuken (inclusief de NUTELLA-hapjes overal), de kunst in het castello, de antiekmarkt aan de kanalen en de ongelofelijke charmes van de niet onknappe Italianen. OM maar enkele zaken te noemen. Het enige minpunt was het Italiaans zelf: een onbegrijpelijke taal waar we geen touw aan vast konden knopen. Geef me dan toch maar het SPaans! Maar de omgeving maakte veel goed. En uiteraard konden we niet naar Milaan gaan zonder er eens gelopen te hebben. En ja hoor, ik zette mijn eerste looppasjes ooit op Italiaanse bodem. Ons hotel lag vlakbij de "giardini publicci", of het park zoals we zeggen, en de eerste dag ging ik er reeds op verkenning. Een magnifiek park met vijvertjes en een wirwar van paadjes, heel erg leuk. Wel "maar" 1,8 km omtrek, dus om aan 10km te geraken moest ik wel veel rondjes doen, maar daar vond ik wel wat op door eens van richting te veranderen of wat lusjes toe te voegen. Toen ik er op dag 2 terugkwam, herkende ik al mensen, en zij mij ook, want ze zwaaiden al. Woohoo! Amper twee dagen in Milaan en ik had al "loop-amici"... geweldig. Helaas weigert sporttracks hardnekkig om mijn training met luchtfoto's weer te geven, waardoor mijn training meer weg heeft van een gevecht van blauwe lijnen op een witte achtergrond, maar toch wil ik het jullie niet onthouden ;-). VOila, hieronder dus mijn loopparcourske in Milaan:

 

 

kaartje.jpg

En nu wordt het dringend tijd om nieuwe reisplannen te maken want het begint alweer te kriebelen!

20:51 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Kijk zie, van een zittend gat, daar heb ik u nog nooit van verdacht zie ;-)

Gepost door: kaat | 14-11-11

Ik begon me al zorgen te maken dat je van de aardbol gelopen was.
De laatste weken zowat alle dagen teleurgesteld je blog moeten sluiten zonder een leuk stukje te hebben gelezen. Begon zowaar afkickingsverschijnselen te krijgen.
Blij je terug te lezen.
En nu 15 jaar La Bella Italia ontdekken want het is daar fantastisch.
Je kaartje ziet er idd uit als het beginnende tekentalent van een kleuter ;-0) maar toch fijn dat je het ons meegeeft.
Ik had op de inschrijvingslijst je naam zien staan voor de halve van Deinze naar Aalter. Ik had gehoopt je daar eens live te kunnen spreken maar ik heb je niet gevonden. Jammer voor mij.

Gepost door: Wisken | 19-11-11

@Wisken: bedankt voor je berichtje, doet deugd te weten dat mensen deze blog graag lezen. Mijn papa is begin oktober overleden en daardoor is het hier allemaal een beetje anders gelopen dan normaal en had ik niet veel zin om te bloggen. Ik zou idd naar Deinze-Bellem gegaan zijn, alleen heb ik nu even niet zoveel zin in wedstrijdjes lopen. Maar dat komt wel weer goe zenne :-) 15 jaar bella Italia? Hmmm.... 'k heb toch meer Spaanse kriebels in m'n buik, misschien wordt het dan Z-Amerika. Hoewel... ook geen 15 jaar aan een stuk natuurlijk :-) Heb je aanraders in Italië? Groetjes, Julie

Gepost door: Julie | 19-11-11

Oei, dat is minder leuk. Innige deelneming. Ik kan geloven dat alles inderdaad anders gelopen is. Veel sterkte.
Het zal wel een andere keer passen om je te ontmoeten.
Het zuiden van Italië heb ik nog niet gezien. Maar vanaf de Dolomieten tot zuidgrens van Toscane kan je nergens mis.
Groetjes

Gepost door: wisken | 22-11-11

De commentaren zijn gesloten.