30-11-11

Van Gent naar Istanboel....

images.jpgHaha, gefopt. Na het lezen van m'n vorige posts over tripjes naar Berlijn en Milaan zou je kunnen denken dat ik alweer de koffers had gepakt om andere horizonten te gaan verkennen, maar zo'n vaart loopt het nu allemaal ook weer niet. En toch.... ik kan het niet laten om de grenzen van ons Belgenlandje te overschrijden, en nee, dat heeft niets te maken met het al dan niet hebben van een regering of het vooruitzicht van Di Rupo als nieuwe Belgische premier. Nee, deze keer heeft het alles te maken met..... GELOPEN KILOMETERKES. We schrijven 30 november vandaag, alweer de laatste dag van de maand, en weldra de laatste maand van 2011. Ik ben er niet verdrietig om, dat het maar snel 2012 is want 2011 heeft me in ongelofelijk veel opzichten ontzettend teleurgesteld. 2012 kan dus enkel maar beter gaan. Dat is het plan alleszins. Enfin, terug naar 2011. Laatste dag van de maand dus, en dan komt de cijfertjesfreak in mij terug naar boven. Even tijd nemen om de balans op te maken. Wat hebben we  tot nu toe allemaal gedaan? Awel... da's eigenlijk niet mis. Bijna 500 sporturen dit jaar, waarvan 258 gelopen uren en 115 uren op de spinningfiets. Niet slecht. Goed voor een gemiddelde van 1u18min sport per dag tot nu toe. Geweldig. En vooral: goed voor 2.748 gelopen kilometer! Nog nooit mocht ik zo'n hallucinant aantal op m'n teller schrijven, en we hebben nog een maand te gaan. Dat belooft. M'n nieuwsgierige grensoverschrijdende ik was dan natuurlijk benieuwd waar ik terecht zou gekomen zijn moest ik die 2.748 kilometer aan één stuk hebben gelopen vanuit Gent in plaats van gelijk een halve onnozele rondjes rond de Watersportbaan te toeren met een occasionele lus rond de Blaarmeersen. Awel..... moest ik dat gedaan hebben was ik nu aan 't genieten van draaiende Derwishen, een boottochtje op de Bosphorus, een shoppingdag in de bazaar en het uitzicht van het topkapi paleis in Istanboel (Turkije). Niet slecht hé? Maar in Istanboel... daar zijn we al geweest, dus ik loop nog een maandje verder en we zien wel waar we dan uitkomen ;-)

Naamloos.jpg

08:53 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-11-11

Mijn mind gemapt... en de marathon ook

Zoals jullie weten heb ik een zestal maand geleden mijn werkgever-antiwitwascel na 7,5 jaar dienst geruild voor nieuwe werkgever- Universiteit Gent. Een stap waar ik hoegenaamd nog geen spijt van heb gehad, zeker niet. Onder de vele voordelen reken ik onder andere de leuke werksfeer, de boeiende en zeer afwisselende materie, fijne collega's, elke week een bosje bloemen op m'n bureau, de flexibiliteit en natuurlijk.... de wel zeer korte reistijd. Waar ik tot voor kort nog dagelijks 3u in totaal onderweg was dankzij onze vijand de NMBS, zorgt mijn stalen ros er nu voor dat ik welgeteld 17 minuten per dag "pendel": 10 minuten in 't gaan (bergop) en 7 minuten in 't keren (bergaf). Wat een luxe! En dan heb ik het nog niet gehad over de menu's in de studentenresto's en de vele sportieve evenementen die voor het personeel worden georganiseerd (zo is er komende vrijdag tijdens de lunchpauze de maandelijkse loop rond de Watersportbaan - om toch even in de sportsfeer te blijven). Nee nee, ondergetekende heeft hoegenaamd geen spijt van de overstap. En eergisteren mocht ik nog een item aan mijn 'voordeel'-lijstje toevoegen: OPLEIDINGEN!

UGent organiseert een hele reeks opleidingen waar je uit kan kiezen, van taal- en informaticalessen tot lessen "time management" of "vergadertechnieken". Een ruime keuze met voor elk wat wils. Je neemt de catalogus door, je klikt op een knop en vraagt lief aan je baas of je mag gaan en hopsakee... 't is in de sjakosh. En zo komt het dus dat ik vorige vrijdag werd ondergedompeld in de wondere wereld van "MINDMAPPING". In de hoop enige orde te brengen in de chaos die zich in m'n hoofd bevindt leek het me wel opportuun deze cursus te volgen. Het gaat er dus om om een "mindmap" te leren opstellen, een diagram opgebouwd uit begrippen, teksten, relaties en plaatjes die logisch zijn geordend in een boomstructuur rond een centraal thema. Alles wordt bijzonder visueel weergegeven, waardoor de logische structuur meteen zichtbaar is, en door het werken met kleuren en tekeningen valt het onthouden van dat alles ook veel beter mee. En zo worden mindmaps een handige tool bij studeren, maar ook bij brainstormen, het voorbereiden van presentaties of het samenvatten van vergaderingen. Een goed uitgewerkte mindmap zou er dan als volgt moeten uitzien:

picture_mind_mapping.jpg

Nu werden we dus een hele dag ondergedompeld in de wereld der mindmaps, gaande van spelletjes die aantoonden hoe ons brein ons bedriegt, tot een uitleg over de werking van ons brein (volgens mij is ENKEL mijn linkerhelft ontwikkeld want ik ben akelig rationeel en cijfergericht en totaal niet creatief) en dan uiteindelijk de uitwerking van mindmaps zelf. Wat heeft dit nu allemaal met sport te maken? Dat hoor ik jullie nu al denken natuurlijk. Awel.... we moesten voor onze mindmap een "project" kiezen waarvan we dan zouden mindmappen hoe we het zouden aanpakken. En dus.... koos ik m'n volgende marathon (Praag is grote kanshebber, Rotterdam is ook in de running maar dat hangt van een loopmaatje af) als "project". Tussen de "kerstkaarten maken", een "tuin aanleggen" en een "verhuis" vond ik dat eigenlijk best nog een leuk project, al zeg ik het zelf. En dus ging ik aan de slag om m'n marathon te mindmappen. Toegegeven, aan m'n tekentalent moet nog worden gewerkt, maar als het van dit plaatje afhangt wordt de marathon een succes ;-)

photo.JPG

Alle gekheid op een stokje... best wel leuk die mindmapping. Niet voor alle aspecten van 'mn job toepasbaar, maar ik zie me wel presentaties voorbereiden door de structuur ervan eerst zo voor te stellen, om maar iets te noemen. Op naar de volgende opleiding "beleidsteksten schrijven".... zou ik daar ook de marathon in kunnen verwerken????

20:20 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-11-11

Andiamo a Milano

images.jpgIk zal maar meteen met de deur in huis vallen in plaats van duizend en één excuses te vermelden waarom het nu alweer zo lang geleden is sinds m'n laatste berichtje: ik heb geen zittend gat. Echt niet. Als ik een uur stilzit word ik onrustig. Dan begint het vanbinnen te borrelen, begin ik te schuiven op m'n stoel en schreeuwt elke vezel van m'n lijf het uit dat het iets wil doe-oe-oe-oe-oen. Geen zittend gat dus. Geen urenlange etentjes voor mij dus noch 8-uur lange uiteenzettingen en zelfs lang uitslapen en in bed bijven liggen blijken grote uitdagingen. Het moet vooruit gaan! Actie please voor deze dame. En dat geldt op veel vlakken, heel zeker wat reizen betreft. Sluit me niet op in dit kleine landje. Een maand zonder reisvooruitzichten is als.... een maand zonder chocolade.... een maand zonder Maarten... een maand zonder al wat leuk is. Nee, ondergetekende moet op tijd en stond dit landje uit, de wereld verkennen, horizonten verbreden, sfeer opsnuiven, talen leren, smaken ontdekken, plekjes in haar hartje sluiten. Echt wel. 't Is niet voor niets dat ik een jaar in de States studeerde en vorig jaar 2 maand naar Paraguay trok. Als het aan mij lag... reisde ik continu de wereld rond. Helaas is dat niet mogelijk natuurlijk, want voor reizen zijn centjes nodig en voor centjes... moeten we werken. Dus heel hard en goed werken is de boodschap om dan veel te kunnen reizen. En eigenlijk mag ik dit jaar nog niet klagen:

julie.jpgIn januari gingen we skiën, in maart was ik in Washington voor het werk. April betekende een retourtje Parijs voor de marathon en nog een trip over de plas voor een tiendaagse in New York. Fijn fijn. In juli volgde vrij onverwachts een weekje provence en in september brachten we de Duitsers een bezoekje in Berlijn. Da's al niet mis eigenlijk, op één jaar tijd. En toch.... het kan altijd beter!  En dus.... trok ik twee weken geleden naar Milaan! 't Is een jaarlijkse traditie, het reisje met m'n mama. Pure moeder-dochter quality time, echter dan dat kan je 't niet hebben. Tot nu toe gingen we elk jaar naar Spanje waar m'n mama, lerares SPaans, haar hartje kon ophalen in de Spaanse taal. Maar na bijna 15 jaar reizen hebben we Spanje wel zowat gezien en aangezien de mama nu met pensioen is en we ook eens naar een niet-Spaanssprekend land konden werd het: MILAAN :-).

duomo.jpgDit is een sportblog, geen reisblog, dus ik spaar jullie de details. Toch wil ik meegeven dat het vijf geweldige dagen werden in deze ITaliaanse modestad. Het winkelen beperkte zich noodgedwongen tot windowshoppen (een rokje voor 1500 euro was toch wel iets boven ons budget - en eerlijk gezegd, die kleding van GUcci en Prada vind ik niet eens zo mooi), maar we genoten met volle teugen van de grandeur van de duomo, het indrukwekkende podium van de scala van Milaan, de superzalige Italiaanse keuken (inclusief de NUTELLA-hapjes overal), de kunst in het castello, de antiekmarkt aan de kanalen en de ongelofelijke charmes van de niet onknappe Italianen. OM maar enkele zaken te noemen. Het enige minpunt was het Italiaans zelf: een onbegrijpelijke taal waar we geen touw aan vast konden knopen. Geef me dan toch maar het SPaans! Maar de omgeving maakte veel goed. En uiteraard konden we niet naar Milaan gaan zonder er eens gelopen te hebben. En ja hoor, ik zette mijn eerste looppasjes ooit op Italiaanse bodem. Ons hotel lag vlakbij de "giardini publicci", of het park zoals we zeggen, en de eerste dag ging ik er reeds op verkenning. Een magnifiek park met vijvertjes en een wirwar van paadjes, heel erg leuk. Wel "maar" 1,8 km omtrek, dus om aan 10km te geraken moest ik wel veel rondjes doen, maar daar vond ik wel wat op door eens van richting te veranderen of wat lusjes toe te voegen. Toen ik er op dag 2 terugkwam, herkende ik al mensen, en zij mij ook, want ze zwaaiden al. Woohoo! Amper twee dagen in Milaan en ik had al "loop-amici"... geweldig. Helaas weigert sporttracks hardnekkig om mijn training met luchtfoto's weer te geven, waardoor mijn training meer weg heeft van een gevecht van blauwe lijnen op een witte achtergrond, maar toch wil ik het jullie niet onthouden ;-). VOila, hieronder dus mijn loopparcourske in Milaan:

 

 

kaartje.jpg

En nu wordt het dringend tijd om nieuwe reisplannen te maken want het begint alweer te kriebelen!

20:51 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |