28-11-10

30km voor NIKS in Geldrop, Nederland

wegwijzer.jpgHier zijn we weer.... weer eens een wedstrijdje gelopen, dus weer wat activiteit op m'n blog. Gisteren en eergisteren rustdag op sportvlak (juij - alweer een PR - qua rustdagen op rij dan haha) en voor de rest behoorlijke spannende gebeurtenissen op persoonlijk vlak dus ondergetekende had - ondanks een nogal laat avondje uit bij vriendjes gisterenavond - absoluut géén moeite om vanmorgen op een koude zondagmorgen om 6u het bed uit te springen, de loopkleertjes aan te schieten en richting Eindhoven te vertrekken voor een nieuwe editie van de 't Is voor niks loop. 'k Liep deze wedstrijd voor de eerste keer vorig jaar en was er meteen verliefd op. En nee, niet omdat het echt voor niets is (en dat bij de NOorderburen stel je voor), maar vooral om de gezellige sfeer, de superorganisatie en het prachtige parcours. 30km door de natuur. Puur natuur trail run. Zalig gewoon!  Stipt om 7u stond ook NIco voor ons deur om met ons mee te rijden, alles inladen, chocotofs en eclairs uitwisselen (daar doen we 't uiteindelijk voor, ik geef het toe haha) en we konden vertrekken.

logo_koninklijke_marechaussee.jpgNa de escapades van vorig jaar, toen we verloren reden samen met Veerle en Katrien en een bepaald rond punt wel vier keer hadden rondgedraaid, hadden we dit jaar wijselijk besloten om op tijd te vertrekken... je weet maar nooit. Maar, ondanks de sneeuw van de laatste dagen, ondanks de koude temperaturen en ondanks een nogal rebelse GPS-madam verliep de baan behoorlijk vlot. Rond de klok van 8 staken we de grens met onze noorderburen al over en de mogelijkheid tot het nuttigen van een lekker warm fokkietje voor het lopen van de wedstrijd begon zowaar tot de mogelijkheden te behoren. Tot..... we plotseling werden ingehaald door een zwaantje van de politie. Toen hij ons passeerde wees hij gevaarlijk en boos kijkend met zijn vinger in Maarten's richting en begon zijn moto te pinken "volgen". We moesten dus volgen. Huh? What the hell? Ik begon al vanalles te denken... hadden we te snel gereden (nee), hadden we illegaal Belgische lucht geimporteerd (nee), lag onze chocotofconsumptie te hoog (oeps, een optie).... Stiekem dacht ik dat het waarschijnlijk NIco's toot was die er nogal verdacht uitzag... dat zou dan ook de laatste keer zijn dat we hem meenemen woehahaha (grapje NIco). Enfin, wij dus volgen, de autosnelweg af, parking op... waar twee andere exemplaren van de marechaussee ons stonden op te wachten voor een "identiteitscontrole". We moesten onze passen afgeven, meer niet. OKé dan maar. Terwijl de ene zich bezighield met de administratie socializeden wij met de agenten. "nou, jullie zien er lekker sportief uit".... "ja meneer, wij gaan 30km gaan lopen in Geldrop"...."sjeemig... 30km.. ik liep vorige week de 15km zevenheuvelenhop en vond dat al een roteind".... Pffffft.... de marechausse... wat een mietjes ;-) . Enfin, 10 minuten later konden we weer op pad. OEf!

 

kuit nico.jpg

Niet veel later waren we in Geldrop, waar we al snel ons vriendjes terugvonden. Een gezellige bende zoals altijd: Koen VS, Dirk, John en Veerle die de marathon zouden lopen, Petra, Ronald, Peter en Tiny die ook de 30km zouden lopen.... gezellig. Beetje babbelen, beetje plannen maken, the usual..... Enkele minuten voor de start besloten we ons naar buiten te begeven. Een kleurrijke bende aan de startlijn, precies allemaal dikke mensen. In werkelijkheid: atleten die zo ongeveer de helft van hun kleerkast hebben aangedaan want 't was berekoud. Lange broek, muts, handschoenen, 3 of 4 lagen truitjes... het hoort er allemaal bij. Behalve.... voor NIco. Hij viel wel héél erg op met zijn korte broek. ZOT! IN zo'n temperaturen! Maar hij bleef volhouden dat het niet koud was. Echt niet. Correct me if I'm wrong, maar het kiekenvel op de foto van zijn kuiten bewijst volgens mij het tegendeel :) Nog snel even een fotootje nemen van mezelf en m'n loopmaatje voor de start en....

loopmaatjes.jpg

Om 10 u werd de start gegeven voor een geweldige tocht door de natuur. 30km lang door heide en bossen, via kleine bruggetjes en smalle paadjes. Het was opletten geblazen om de voeten niet om te slaan, en soms moest je zo opletten dat je geen tijd had om naar de omgeving te kijken, maar we hebben er toch van genoten...toch de eerste 20km. Het plan was van er een rustige duurloop van te maken, rustig lopen aan 6.00 min/km, gewoon op 't gemak. Vergeet 'op t' gemak' als Nico mee is. HEt startschot was pas gegeven of meneer schoot als een speer uit een boog en de kilometers verdwenen om de 5:30 min onder ons voeten heen. "toch een comfortabel tempootje" zegt NIco dan. Ik denk bij mezelf "comfortabel ja... maar voor hoelang?". Want mijn laatste dertiger dateert van augustus 2010 en we zijn.... eind november. De conditie is niet meer wat ze geweest si en die snelle kms zouden ons wel eens duur te staan komen op het einde. Maar dat kon ons niet tegenhouden, we liepen dapper verder, door hei en bos, door met sneeuw bedekte natuur (supermooie), en vaak in goed gezelschap, zo liepen we een hele tijd bij Petra en haar gezelschap. Puur genieten was het.

Tot...km 21. 't Was te verwachten! Véél te snel gestart en de laatste tijd alleen maar twintigers gelopen, het was ons verdiende loon. De man met de hamer stond achter die dikke boom met de takken te wachten en bracht genadeloos klappen toe. We probeerden de boel nog te redden met wat water en een portie peperkoek, maar het vat was af. HEt tempo zakte drastisch van 5;30 min/km naar de eerder bedoelde 6.00 min/km (en later nog tot 6.40 min/km, stel je voor) en het aantal geproduceerde decibels werd tot een minimum gereduceerd. Eigen schuld, dikke bult.  Denk ik dan. Het voordeel (eeuwige optimist he :) ): we hadden tenminste tijd om van de omgeving te genieten, en dat hebben we dubbel en dik gedaan. Tussen het vervloeken van zandheuvels, gladde bruggetjes en ongelijke oppervlakten door (nico produceerde geluiden die ik nog nooit gehoord had), genoten we van de omgeving om ons heen en bereikten we toch niet zonder enige trots de finish in 2:54:38. Ondanks alles nog altijd 10 minuten beter dan vorig jaar, dus een PR! JOehoe! We hebben het toch maar weer gedaan! Ik laat jullie even meegenieten van het landschap! Daarvoor alleen al zou je 30km lopen toch?

nicoomgeving.jpg

De douche nadien heeft deugd gedaan. De walnotencake van Petra en de kruidenkoek van TIny nog meer. De gezellige babbel met alle vriendjes (die het allemaal SCHITTEREND hebben gedaan) vormde de kers op de taart. Volgend jaar staan we er weer.... maar misschien moeten we het dan maar bij 21.1 km houden :) Bedankt NIco, Dirk, Koen, Veerle, TIny, Petra, JOhan, ROnald,.... én de organisatie voor een hele fijne dag!

cijfers.jpg

18:02 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

11-11-10

Halve Marathon Deinze - Aalter : dik vet PR én een facelift

Clipboard02.jpgDonderdag 11 november 2010. Een typische herfstdag. Feestdag. Alles gesloten. De regen valt met bakken uit de hemel en de stormwind stuurt alles wat niet vast hangt probleemloos de lucht in. Dé ideale dag dus om met een dekentje en een beker warme choco in de zetel voor de televisie te hangen. Ja toch? Eigenlijk wel... maar dan is er net die dag de halve marathon van Deinze-Aalter gepland, een must op de loopkalender elk jaar, een gezellig weerzien met vriendjes en vriendinnetjes, een ritje op de jeneverbus en Nederlandse kruidkoek incluis en dat kunnen we toch niet missen? Niet? Nee, echt niet. OF toch? Nee, echt niet (dat was de eerste "oefening" van deze morgen die wel een uur duurde). En dus waren er op deze druilerige donderdag toch een hele horde zotten - ja dat zijn het, echt wel - die bereid waren het warme nest te ruilen voor een 21km-lange stormtocht langs het kanaal tussen Deinze en Aalter. En eerlijk? 't was niet volledig met mijn goesting. Ok, 't was zelf ronduit tégen mijn goesting da'k mijn kot uitkwam vandaag, maar de voldoening achteraf maakt wel veel goed.

De dag begon al schitterend (ahum) doordat ik me grandioos misrekende en maar liefst anderhalf uur te vroeg (!!) in Aalter aankwam. NIet dat daar reden voor was. Nee, maatje Nico zou m'n borstnummer toch al ophalen (thanks mateke) en de jeneverbus naar Deinze vertrok toch pas anderhalf uur later. Ik had me gewoon stom misrekend. En dus stond ik daar te koekeloeren. Géén goed begin. Gelukkig vond ik al snel Nico terug, en Koen VS. Even later ook Tiny, en Chris en Vinnie, en Katrientje, die druk in de weer was reclame te maken voor haar rode lopers. Een gezellige bende. Zeker wel. Er werden plannen gesmeed. NIco zou 1.41 lopen.... Koen 2.41... en ik... overwoog gewoon in de cafetaria te blijven zitten. Ja, hoe meer ik buiten keek, hoe meer me dat nog het beste plan van allemaal leek :) Maar goed: na veel gebabbel kwam het uur van de waarheid: de bussen vertrokken. Opnieuw mislukte ons snoode plan: Koen VS, Joerie (mét de jeneverflessen) en ik zaten op de ene bus... al ons matekes op de andere bus. Woehahaha, er zal nogal gevloekt geweest zijn op die andere bus hihi. WIj vonden het alvast geweldig. De bus bracht ons feilloos naar Deinze, de start van de halve marathon.

Compleet maf. Echt compleet maf. Het giet pijpkes, oude wijven en alles wat je maar wil. En toch.... een paar zotten die al op voorhand rondjes op de piste lopen om op te warmen. OP TE WARMEN??? Af te koelen zal je bedoelen zeker? Niet eerder dan twee minuten voor de start steek ik mijn koppeke buiten... brrr..... koud! En 't startschot was nog niet gegeven of mijn voeten waren al doorweekt. Ik weet niet wat het wereldrecord "jezelf vervloeken op één minuut" is, maar ik heb het vandaag ruimschoots verbroken! Ik had geen verwachtingen, geen speciale doelen (of ja: overleven en aankomen), dus ik liet iedereen maar doen. NIco schoot als een speer weg, zo snel dat haas Vincent de eerste 2kms nodig had om hem te zoeken. Goed bezig. Tiny liep even voor me en de andere vriendjes achter me. Ik besloot het Paraguay-principe toe te passen. Trainingsmatig gezien volledig fout, maar het werkte in Paraguay, dus waarom niet in Deinze? Dus: ik vertrok snel. Héél snel. 4:40 min/km - 4:45 min/km. En we zouden wel zien waar het schip strandt. Onder het motto "hoe sneller ik loop hoe sneller die miserie hier gedaan is" zette ik een stevig tandje bij en vlogen de kilometers onder mijn voeten door. Vanaf km 11 zag ik zelfs Nico en Vinnie voor me opduiken, op een 100m voor me. 'k Heb ze nooit bijgehaald, maar 'k ben ze altijd blijven zien. Op km 15 de gevreesde brug en van dan af.... de HEL! De wind strak van de zijkant waardoor ik twee keer bijna in het water vloog en de laatste twee km gewoon pal IN MIJN GEZICHT. In één ruk alle rimpels van m'n smoel geveegd. Een gratis facelift zomaar voor niets. MAar het was beuken en afzien. En ondertussen regenen natuurlijk. Maar het tempo - doch iets gedaald - bleef mooi: 5:15 min/km, waardoor ik uiteindelijk toch over de streep kwam in 1:43:33, een dik vet PR voor deze dame! Twee mannen kwamen me bedanken voor "de lift"... de loebassen hadden achter m'n rug geschuild voor de wind.... wat is er gebeurd met de stoere mannen in de wereld die vrouwen uit de wind zetten? Pffff....  Ben diep gegaan, vrij diep, en dat voelde ik achteraf wel, maar Katrientje verzorgde me goed en de chocotofs en kruidkoek maakten veel goed. Mooie tijden werden gelopen door iedereen en zowiezo een KNALprestatie voor iedereen die in zo'n pokkeweer verder dan de dorpel van zijn voordeur kwam, dat ik het gezegd heb!

Clipboard01.jpg

Al bij al toch blij met deze prestatie in deze omstandigheden. Uiteindelijk zijn nu mijn PR's in 2010 gesneuveld op de 10km, de halve marathon én de hele marathon en daar ben ik best tevreden mee. MAar nu ga ik slapen, ik ben moe.... zooooo moe

22:48 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

11-08-10

Marathon van Asunción: dik vet PR

Oeps... enige tijd geleden dat ik hier nog iets gepost heb.... ben ondertussen natuurlijk wel blijven lopen. Dat de marathon van Toeroet door een halve longontsteking in het water is gevallen hoefde natuurlijk niet te betekenen dat ik geen marathon meer zou lopen. 'k Had het geluk mijn verblijf in Paraguay om er vrijwilligerswerk te gaan doen met straatkinderen te kunnen combineren met de MARATON BICENTENARIO in ASUNCION vorige zondag, 8 augustus 2010. Ik liep er niet alleen de marathon, ik liep er ook een dik vet PR met een nettotijd van 3:43:10 én ik werd eerste dame in mijn leeftijdscategorie wat me ook nog eens een geldprijs én een trofee opleverde. Het volledige verslag vinden jullie hier , op m'n blog van Paraguay, maar hieronder alvast een foto van de trofee.

PICT0123.jpg

01:54 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

31-05-10

20km van Brussel: een vlucht door de hoofdstad

In een eerder blogje vermeldde ik al dat 2010 het jaar van de records is. Record aantal chocotofs eten, record aantal keren de tent sluiten na een wedstrijd, record op de 10km, record aantal kms per maand,..... Die vrolijke trend moet dus worden verder gezet en dat was gisteren met de 20km van Brussel ook het geval. Eerste record dat sneuvelde: absoluut record "geen goesting". Maar dan ook echt geen goesting in de 20km. De idee om lekker lui in de zetel te blijven zitten en een filmpje te kijken was veel plezanter dan 20km door de straten van de hoofdstad te hossen, die dan nog niet eens plat zijn. Nee, ondergetekende zag het gisteren niet zitten en zou nog liever het verkiezingsdrukwerk doornemen dan te lopen. Go figure. "Gelukkig" had ik al afgesproken met Berry en NIco dat zijom 12u30 netjes aan mijn deur zouden staan om me op te halen, dus ik moést wel mee. Anders was ik er nooit geraakt!

De autorit werd een memorabel gebeuren waarbij we eerst vlot naar Brussel zoefden en onderweg keuvelden over tijden, plannen en natuurlijk vette roddels. De sfeer werd grimmiger toen Nico moest toegeven dat hij de chocotofs was vergeten! Wablief? Geen chocotofs???? Het school geen haar of we lieten NIcootje uitstappen. Maar uiteindelijk mocht hij blijven. Het tweede record sneuvelde toen al gauw: in de hoofdstad zelf werd het een record "GPS-madam negeren en uitschelden, kleine straatjes indraaien en hopeloos verloren rijden". Berry is echt een gezellige mens in de auto, we hebben ervan genoten :-) Maar we stonden om 14u10 wel op 300m van de start in Brussel geparkeerd... en gratis dan nog wel (zo bleek achteraf - woehahaha).

Aan het kanon zagen we al snel al onze vriendjes terug (Edith, Veerle, Philippe, Koen, Chris, Vinnie, Peter Matras, .....). Het was een vrolijk weerzien. "welke tijd ga jij lopen?" en "in welk startvak sta jij" waren wel zeer populaire onderwerpen. Ondertussen worstelde Berry met het KNALWITTE regenjasje dat hij kreeg van zijn Nutellafabriek -  't is misschien heel lekker allemaal maar vestimentair heeft Nutella nog wat uitdagingen (zie foto), de rits bleek nogal vaak vast te zitten, al verdenk ik er Berry wel van om tegenhet einde het express te doen! vestimentaire problemen

Berry en ik mochten samen naar het eerste startvak en moesten vriendje Nico, die in het tweede startvak stond, achterlaten. Voor het eerste jaar een start in drie "golven" met telkens 6 minuten verschil. Voor het eerste jaar ook écht controle op de startvakken. Ze keken écht. Niets aan te doen. Ons plan was om te gaan voor 1.45. We zouden samen lopen en tegen 't einde zou ik Berry niet meer kunnen volgen en dan zou hij alleen doorgaan. Dat was het plan....

De uitwerking liep enigzins anders. De start was formidabel. Na de Bolero van Ravel en het Belgisch volkslied werden we op gang geschoten. Een véél vlottere start dan de vorige jaren, je had echt ruimte om te lopen en moest minder slalommen. Leuk! Dan kunnen we van in het begin al wat snelheid maken. Maar Berry zat met een snotvalling en heeft een echt dieselmotorke, dus op 't gemak starten was de boodschap. De eerste kms liepen echt vlot en we vlogen aan 5:05min/km de straten door. Ik voelde me ZWEVEN. Het was alsof ik vloog. Niets geen moeite. Niets geen last. Geen probleem. Naast me hoorde ik Berry rochelen en blazen.... oei, dat ging precies minder goed. "Ga maar Julie" hoorde ik na 5km. "Ben je gek, je komt er na 10km toch door met je dieselmotor en dan zijn de rollen omgekeerd". Dus we bleven samen. de tunnels door, het bos in. Ik probeerde Berry aan het praten te krijgen, hem mopjes te doen vertellen, maar het bleef verbazend stil. Na 10 km hoor ik "Julie, ga nu echt maar, ik zie dat je over hebt en bij mij is het wel goed geweest zo". Even twijfel ik. Even denk ik liever samen te lopen dan alleen. Even denk ik dat tijden niet belangrijk zijn, dat het de sfeer is die telt. Anderzijds is het héél erg moeilijk om je zo de hele tijd te moeten inhouden bij het lopen als het zo goed voelt én zat ik in m'n achterhoofd ookmet een aantal collega's die ik wil verrassen met een onverwacht goede tijd... dus met enige spijt neem ik afscheid van Berry (merci voor de companie mateke) en loop door. Ik haal bijna alleen nog mensen in. Het tempo stijgt tot 4:45 min/km en ik geniet. Ik vlieg. Ik lach. Ik drink. Ik loop. Ik straal. Ik vind het allemaal zooooo... geweldig. Met enige schrik zie ik dan de Tervurenlaan opduiken. "nu komt het " dacht ik. Maar er kwam helemaal niets. Die tervurenlaan ging ik op met dezelfde snelheid als voordien en ze leek veel korter dan andere jaren. GE-WEL-DIG gevoel! Nog een eindsprintje eruit geperst en na 1u40m52 sec over de streep gekomen! Alweer een record! 7 minuten sneller dan vorig jaar! Snel m'n medaille en een mars (correctie - 3 marsen - ook een record) in ontvangst genomen en naar 't kanon om te wachten op de vriendjes. Iedereen heeft het geweldig gedaan. Nico (met wie ik de marathon ga lopen) liep maar enkele seconden trager, Berry haalde met zijn verkoudheid een mooie 1.45, de Spencer slaagden erin toe te komen met maar 2sec verschil (mooie battle of the sexes!) en ik denk dat zowat iedereen een record liep. Hieronder een foto van Nico en ik die tijden vergelijken terwijl Berry's mond vol Mars zit :-).tijden vergelijken

En om de dag met een record af te sluiten zijn Berry, NIco en ik nog voor 15 EUR spekken gaan kopen én opeten :-)

LAAT DIE MARATHON NU MAAR KOMEN!

06:57 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

25-05-10

Even terug in de tijd: Parcoursverkenning marathon NVV

spekken!In al mijn enthousiasme over de geweldige BBQ zondag met enkele moatjes van het SMC (voor wie van een andere planeet komt: het Slechte Moaten Comité, voorgezeten door miss Katrien) was ik compleet vergeten te berichten over een ietwat lastigere, doch minstens even gezellige bijeenkomst. En welk moment beter om die schade in te halen dan wanneer verschillende Europese zangtalenten (??!!) mijn televisiescherm, en dan vooral mijn oren,  teisteren in een wilde poging om de finale van komende zaterdag te halen van een nog grotere culturele kwelling, met name het Eurovisiesongfestival. Nu behoren wij steevast tot die groep van de bevolking die elk jaar zegt "nu is het écht de laatste keer geweest dat we kijken" en die uiteindelijk toch elk jaar zich opnieuw voor het scherm laat vangen. "Het zou maar eens moeten zijn dat juist nu België wint".... jaja, elk jaar behoren we zogezegd tot de grote kanshebbers maar behalve Sandra Kim hebben we nog niet veel prestaties van die aard gezien. Anyway, ik dwaal af. Tijd zat dus nu om even te berichten over een leuke loopbijeenkomst vorige zaterdag in Torhout: een 33km-lange parcoursverkenning voor de marathon NVV met de vriendjes (ja mama, nie boos zijn maar 'k ga toch een marathonneke lopen dit jaar, op 18 juni in Toeroet....:-) maar 't is maar een kort marathonneke en 'k beloof het, 'k zal voorzichtig zijn en nie zot doen).

Stipt om 13u30 vonden we (Nico, Katrien, Christ, Chris, V'ke, Berry, Veerle, Philippe, Marie en Wim?) elkaar op de parking bij de manège in Toeroet. De vriendjes waren eerst een beetje in de war, ze zochten naar mijn blauwe crèmekarre, maar haha... 't was een chique renault scenic die de parking opreed. Da's ne keer iets anders he! De sfeer zat er al meteen goed in. Nico had met de cadeaubon die Katrien vorige week in Aalter won spekken gekocht voor ons (zie foto :-) - beste loopvoer dat er is) en fleskes Leffe voor Christ. Jawel, voor Christ. Want Christ, en ook Marie, de dochter van Veerle en Philippe, ging meefietsen en ondertussen ons water dragen zodat wij ons om niets zorgen moesten maken. Da's nogal ne service hé! 't Was wel even puzzelen want het mandje dat Christ voorzien had en LEEG getest, bleek gevuld wel even zwaarder en sleepte op het wiel. Maar niets dat niet kon opgelost worden en even later, na nog even goed gelachen te hebben met een lokale zot die indruk wilde maken en als een zot aanzette al lopend om drie minuten later halfdood bij zijn auto neer te vallen, konden we vertrekken.

Clipboard01Katrientje had het parcours helemaal uitgekiend: "hier zit je op km 3"... "en hier staan de supporters altijd".... "en hier is de drankautomaat waar Christ zich ondertussen nuttig maakt"..... en toen.... liepen we verkeerd :-) Gelukkig was het een lusje MINDER, niet méér, want dat zou tijdens een lange duurloop wel pijnlijk kunnen uitvallen. 't Was zalig lopen. Onverwachts eigenlijk niet te warm, op tijd werden we op ons wenken bediend van drank en spijs en ondertussen werd er druk getaterd, gelachen en moppen verteld. Genieten, dat was het. Na 20 km stonden we terug aan de auto, en daar verlieten Berry (die al 60km gefietst had) en Veerle en Philippe ons (die niet in marathonvoorbereiding zijn, of toch wel, maar dat nog niet willen toegeven) en gingen we met een kleiner groepje verder. Prachtige wegen. Prachtig parcours.bomen
En eigenlijk ging het best vlot. Af en toe kregen we van Christ een chocotof en zo vlogen de kms onder ons voeten door. Zalig lopen was het. Zo zalig dat we na 30 km, toen we weer aan de auto stonden, toch nog even verder liepen. Christ en Nico hielden het voor bekeken en gingen alvast het terras opwarmen samen met de anderen, en wij deden nog een klein luske van een drietal km. Moe maar voldaan konden we dan op 't terraske in 't zonneke genieten van een drankje en een gezellige babbel. 'k Hou een heel goed gevoel over aan deze training. NIet alleen omdat het zo ontzettend leuk was, maar ook omdat ik totaal niet moe was en gerust nog een tijdje had kunnen doorlopen! Die marathon komt dik in orde dus.Clipboard01

21:54 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

24-05-10

BBQ met slechte moaten

HEt moet niet altijd lopen zijn. Goe weer. Goe gezelschap. Kindersuprise. Lekker eten. Goed humeur. Reddingsscènes. Filmpjes. Hunchbacks. Dekentjes en zoveel meer.... een superleuke namiddag/ avond bij vriendjes van het slechte moaten comité. dikke merci aan Berry en Inge voor een geweldige BBQ en alle andere moatjes voor supergezelschap. Mijn buik doet nog pijn van 't lachen! Ah ja, gisteren nog eens 33km gelopen met vriendjes in Torhout (zelfs met Christ op de fiets als waterdrager!) en vandaag 8km samen met Maarten op de fiets. We zitten niet stil!groepsfotoevaenjuliekindersurprisemaarten

02:05 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

15-05-10

1.000 km!

Jippiejajee.... 2010 is een jaar van records breken. 't Record aantal chocotofs opeten per minuut. 't Record aantal keren de tent sluiten na een loopwedstrijd en.... record 1.000 km lopen! Vandaag, tijdens het gezellige babbelrondje van 30km met Nico en Berry in de Maldegemse vlakten, werd de 1.000e km van 2010 gelopen! Woehoe! Straf, zeker als je weet dat de 1.000e km van 2009 pas op 4 juli 2009 gelopen werd en deze van 2008 op 4 augustus 2008! Nu is het al op 15 mei zover! :-)

11:20 Gepost door Runner Jules | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |